Η δολοφονία μιας επιστήμονα βιοχημείας στη νότια Καλιφόρνια το 1985, περίμενε 14 χρόνια για να διαλευκανθεί και να προκύψει δίωξη με ένα πρωτότυπο τρόπο. Η δολοφονία αυτή διαλευκάνθηκε λόγω προόδου στην έρευνα του DNA που είχε κάνει η ίδια επιστήμονας λίγο πριν το θάνατο της!
Η Δρ Helena Greenwood, μια βρετανικής καταγωγής επιστήμονας βιοχημείας, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες με τον σύζυγό της το 1977. Η ίδια εργαζόταν στα ερευνητικά εργαστήρια του Syva, μιας εταιρείας ιατρικών διαγνωστικών, και εγκαταστάθηκε με το σύζυγό της στο νέο τους σπίτι στη Καλιφόρνια. Το 1984, το σπίτι αυτό έγινε στόχος ενός βίαιου διαρρήκτη ο οποίος εργαζόταν ως οικονομικός αναλυτής, και ο οποίος τη κράτησε υπό την απειλή όπλου για ώρες και της επιτέθηκε σεξουαλικά. Η Greenwood ανέφερε την επίθεσή της στην αστυνομία και αν και συλλέχθηκαν ιατροδικαστικά δείγματα, η έρευνα δεν βρήκε τον δράστη.
Μετά την επίθεση, η Greenwood άρχισε να εργάζεται για την Gen-Probe, μια μικρή εταιρεία βιοτεχνολογίας, η οποία όμως πρωτοστάτησε στην μελέτη για νέους τρόπους διάγνωσης μολυσματικών ασθενειών που χρησιμοποιούσαν DNA. Παράλληλα, στα εργαστήρια του Πανεπιστημίου του Λέστερ, ο γενετιστής Alex Jeffreys ερευνούσε πώς το «άχρηστο» DNA θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την αναγνώριση του γενετικού υλικού των ατόμων.
Ο γενετιστής αυτός υπέβαλε αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το “δακτυλικό αποτύπωμα DNA” και δημοσίευσε ένα άρθρο στο Nature τον Μάρτιο του 1985, περιγράφοντας την έρευνά του. Η Greenwood διάβασε την έρευνα αυτή και θέλησε να την αξιοποιήσει στη δική της εργασία. Την ίδια περίοδο, ο διαρρήκτης της επίθεσης της Greewood είχε συλληφθεί για μια άλλη άσεμνη έκθεση. Η έρευνα πήρε τα δακτυλικά του αποτυπώματα και βρήκε ταύτιση με ένα από αυτά που βρέθηκαν στο σπίτι της Greenwood.
Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε μια προκαταρκτική ακρόαση και παρόλο που η Greenwood δεν αναγνώρισε τον δράστη της, ορίστηκε η δίκη για τον Σεπτέμβριο, στην οποία ωστόσο ο διαρρήκτης αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση. Η Greenwood βρέθηκε νεκρή στις 22 Αυγούστου 1985 στον κήπο του σπιτιού της. Αν και λήφθηκαν ιατροδικαστικά δείγματα, δεν βρέθηκε σύνδεση με τον βασικό ύποπτο, τον προηγούμενο διαρρήκτη, David Frediani. Ο Frediani καταδικάστηκε σε έξι χρόνια φυλάκιση και αποφυλακίστηκε μετά από τρία χρόνια, αλλά αυτό άλλαξε το 1999 όταν άνοιξε η μελέτη άλλων τριάντα ανεξιχνίαστων υποθέσεων μαζί με τη δολοφονία της Greewood.
Τότε, ήταν που η επικεφαλής ντετέκτιβ του τμήματος ανθρωποκτονιών, Laura Heilig, ήθελε να μελετήσει εάν οι εξελίξεις στην επιστήμη του DNA που είχε προωθήσει η Greenwood, θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην εξιχνίαση παλαιών εγκλημάτων. Το 1985, το “δακτυλικό αποτύπωμα DNA” του Alec Jeffrey άρχισε να χρησιμοποιείται για πρώτη φορά στα δικαστήρια και αργότερα στον τομέα της εγκληματολογίας. Η ίδια τεχνική χρησιμοποιήθηκε για την επεξεργασία και ανάλυση γενετικού υλικού που προήλθε από τα νύχια της Greenwood.
Επιδημία απώλειας ακοής στους νέους στο μέλλον – Τι δείχνει έρευνα
Με βάση λοιπόν, τη τεχνική του “δακτυλικού αποτυπώματος DNA” βρέθηκε ο ένοχος της δολοφονίας της 14 χρόνια μετά το θάνατο της. Σύμφωνα με το San Diego Union Tribune, ο ιατροδικαστής κατέθεσε ότι σύμφωνα με τη μελέτη των αποδεικτικών στοιχείων με την παραπάνω τεχνική, υπήρχε απειροελάχιστη πιθανότητα να έχει αφήσει κάποιος άλλος δράστης το γενετικό του υλικό, κάτω από τα νύχια της Greenwood, και καταδικάστηκε τελικά για φόνο πρώτου βαθμού.
