Η μελέτη στην οποία βασίζεται το άρθρο είναι δημοσιευμένη στο Cell Reports Medicine
Η πικρή αλήθεια είναι ότι κανένας δεν μπορεί να δραπετεύσει από το πέρασμα του χρόνου. Ωστόσο, ορισμένοι άνθρωποι που έζησαν πάνω από 110 έτη έχουν κάτι το μοναδικό που τους επιτρέπει να μπορούν να καθυστερούν το αναπόφευκτο.
Πολύ χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Maria Branyas, μια περίπτωση η οποία δείχνει ότι ένας από τους λόγους που έζησε μέχρι τα 117 χρόνια ήταν ότι διέθετε ένα ιδιαίτερο γονίδιο.
Ορισμένες από τις άκρως σπάνιες γενετικές παραλλαγές της συνδέονται με τη μακροζωία, την ανοσολογική λειτουργία και την υγεία της καρδιάς και του εγκεφάλου της. Αυτό ακριβώς ανακάλυψε πρόσφατη επιστημονική μελέτη, η οποία προέβη σε μια διεξοδική επιστημονική αξιολόγηση της υγείας της συγκεκριμένης γυναίκας.
Οι επιστήμονες θα χρησιμοποιήσουν αυτά τα αποτελέσματα που έλαβαν από την αξιολόγηση της υγείας της, σε μια προσπάθεια να βρουν το μυστικό που θα κάνει τους ανθρώπους να ζήσουν περισσότερο.
Τα αποτελέσματα βασίζονται σε δείγματα αίματος, σάλιου, ούρων και κοπράνων που η ίδια έδωσε εθελοντικά λίγο πριν το θάνατό της, όταν αποτελούσε τη γηραιότερη εν ζωή γυναίκα στον κόσμο.
Συνοπτικά, η μελέτη εξηγεί, ότι είχε κύτταρα, τα οποία συμπεριφέρονταν σαν να ήταν πολύ νεότερα από την χρονολογική της ηλικία. Κατάφερε να ξεπεράσει το μέσο προσδόκιμο ζωής των γυναικών για την Καταλονία κατά περισσότερο από 30 χρόνια.
Οι επιστήμονες έμειναν εντυπωσιασμένοι από τη γενικότερη υγεία της ηλικιωμένης γυναίκας, καθώς αυτή παρουσίαζε πολύ χαμηλά επίπεδα φλεγμονής.
Το ανοσοποιητικό της σύστημα και το μικροβίωμα του εντέρου παρουσίαζαν χαρακτηριστικά που τα συναντάμε σε πολύ μικρότερες ηλικίες. Παράλληλα, διέθετε πολύ μικρά επίπεδα κακής χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων, ενώ την ίδια στιγμή είχε πολύ καλά επίπεδα καλής χοληστερόλης. Τα στοιχεία αυτά εξηγούν, πιστεύω με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο, την εξαιρετική υγεία που παρουσίαζε.
Οι πολύ σημαντικές παρατηρήσεις:
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν ορισμένες πολύ σημαντικές παρατηρήσεις των ερευνητών πάνω στο σώμα της ηλικιωμένης γυναίκας. Και ιδιαίτερα η παρατήρηση μιας πολύ μεγάλης διάβρωσης στα τελομερή. Τα καλύμματα, δηλαδή, στα άκρα των χρωμοσωμάτων της.
Τα τελομερή προστατεύουν το γενετικό υλικό, και τα πιο κοντά συνδέονται με υψηλότερο κίνδυνο θανάτου. Ωστόσο, πρόσφατες μελέτες υποδεικνύουν ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να ισχύει στην πραγματικότητα των πιο ηλικιωμένων ατόμων. Το γεγονός δηλαδή ότι είχε πιο κοντά τελομερή μπορεί να έδωσε στην ίσια το σημαντικό αυτό πλεονέκτημα, που της επέτρεψε να ζήσει τόσα πολλά χρόνια και να μην αναπτύξει καρκίνο.
Ένα ακόμη πιο συνταρακτικό γεγονός που ανακάλυψαν οι επιστήμονες και αποτελεί βασικό συμπέρασμα της έρευνας, είναι ότι η εικόνα που προκύπτει από τη μελέτη τους, αν και προέρχεται μόνο από ένα άτομο, φαίνεται να υποδηλώνει ότι η προχωρημένη ηλικία και η κακή υγεία δεν φαίνονται να είναι εγγενώς συνδεδεμένες.
Πάλι, βέβαια, με την πολύ σημαντική παρατήρηση ότι τα δεδομένα προέρχονται από έναν και μόνο άνθρωπο.
