Λευκοί καρχαρίες ξεβράζονται νεκροί σε παραλίες σε διάφορα μέρη του κόσμου όπως μεταδίδει η Telegraph με την κατάσταση να έχει προβληματίσει τους επιστήμονες. Για περισσότερα από 30 χρόνια, ο Καναδικός οργανισμός Canadian Wildlife Health Cooperative (CWHC) ο οποίος μελετά θέματα θαλάσσιας άγριας ζωής, δεν είχε συναντήσει ποτέ νεκρό λευκό καρχαρία.
Όμως τον Αύγουστο του 2023 ένας λευκός καρχαρίας βρέθηκε νεκρός σε παραλία στο πάρκο Prince Edward Island του Καναδά, χωρίς σημάδια τραυματισμού. Η αιτία θανάτου βρέθηκε τελικά να είναι η μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, μια φλεγμονή των ιστών του εγκεφάλου που διαταράσσει τις φυσιολογικές γνωστικές λειτουργίες. Στη συνέχεια εμφανίστηκαν άλλοι τέσσερις μεγάλοι λευκοί καρχαρίες σε παραλίες του ανατολικού Καναδά.
Τρεις από αυτούς φαίνεται να έχουν την ίδια δυνητικά μολυσματική ασθένεια που επηρεάζει τον εγκέφαλό τους, ανέφερε η Dr Megan Jones παθολόγος και περιφερειακή διευθύντρια του CWHC.
Δεν φαντάζεσαι το λόγο που δεν αφήνεις ποτέ το φορτιστή στη πρίζα
Στις ΗΠΑ, αναφέρθηκαν άλλοι τέσσερις θάνατοι λευκών καρχαριών από τον Ιούλιο του 2022, εκ των οποίων ο ένας εμφανίστηκε νεκρός σε παραλία της Μασαχουσέτης. Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν φλεγμονή στον εγκέφαλο, χωρίς προφανή αιτία θανάτου.
Ο εγκέφαλος σε σχήμα Υ των λευκών καρχαριών είναι σχετικά μεγάλος σε σύγκριση με άλλα είδη ψαριών, αλλά εξακολουθεί να είναι μικρός σε σύγκριση με το μέγεθος του σώματός του, με μήκος περίπου 60 εκατοστά.
Φλεγμονή του εγκεφάλου έχει βρεθεί και σε άλλα είδη καρχαριών, αλλά η αιτία, δηλαδή βακτηριακή λοίμωξη, ήταν εύκολο να εντοπιστεί, όχι όμως και στις πρόσφατες περιπτώσεις των λευκών καρχαριών. Η DR Jones εξηγεί ότι αυτοί οι καρχαρίες δεν είναι πλέον σε θέση να τραφούν χάνουν το δρόμο τους και κολλάνε σε ρηχά νερά με αποτέλεσμα να καταλήγουν στις ακτές.
Η Cosmote ανακοινώνει τα νέα προγράμματα κινητής (ατ. επιχειρήσεις και επαγγελματίες)
Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι μεγάλοι λευκοί καρχαρίες καταγράφονται ως ευάλωτοι από την International Union for Conservation of Nature, με τους αριθμούς τους να μειώνονται σταθερά. Ωστόσο αυξάνεται στον Βόρειο Ατλαντικό, καθώς η αύξηση της θερμοκρασίας των υδάτων και η ανάκαμψη των πληθυσμών της φώκιας τους οδηγεί πιο βόρεια.
