Οι σεισμοί σε αργή κίνηση ή αλλιώς στα αγγλικά Slow-motion earthquakes, είναι σεισμοί οι οποίοι απελευθερώνουν την γεωλογική ενέργεια που έχει συσσωρευθεί σε μια διάρκεια ημερών ή εβδομάδων και όχι λεπτών. Οι επιστήμονες έχουν καταγράψει μερικούς από αυτούς τη στιγμή που συνέβαιναν.
Πρόκειται για σεισμούς αργής ολίσθησης όπως χαρακτηρίζονται οι οποίοι είναι πολύ ήπιοι και δεν μπορούν να προκαλέσουν άμεσο κίνδυνο. Ωστόσο μπορούν να βοηθήσουν στη πρόβλεψη των κανονικών σεισμών που είναι πολύ πιο επικίνδυνοι. Πιο συγκεκριμένα, μια ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής ερευνητές από το Ινστιτούτο Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου του Τέξας (UTIG) παρακολούθησε σε πραγματικό χρόνο δύο ξεχωριστά γεγονότα αργής ολίσθησης (SSE) όπως περιγράφονται – ένα το 2015 και ένα άλλο το 2020.
Με τη χρήση ειδικών αισθητήρων στη ζώνη καταβύθισης Nankai Trough στα ανοικτά των ακτών της Ιαπωνίας, εκεί όπου η πλάκα της θάλασσας των Φιλιππίνων ωθείται κάτω από την ευρασιατική. Αποτελεί μέρος του Δακτυλίου της Φωτιάς στον Ειρηνικό, μιας περιοχής που χαρακτηρίζεται από τη μεγάλη συγκέντρωση ηφαιστείων και ρηγμάτων. Είναι η περιοχή στην οποία έχουν καταγραφεί ορισμένοι από τους μεγαλύτερους σεισμούς και τσουνάμι.
Οι μετρήσεις επιβεβαιώνουν αυτό που οι επιστήμονες πίστευαν προηγουμένως για αυτούς τους σεισμούς βραδείας κίνησης, οι οποίοι ανακαλύφθηκαν μόλις πρόσφατα: ότι μπορούν να συμβάλλουν τόσο στην απελευθέρωση όσο και στη δημιουργία πίεσης γύρω από ένα ρήγμα.
Μέσω της ανάλυσής τους, οι ερευνητές μπόρεσαν να προσδιορίσουν ότι οι αργοί σεισμοί μπορεί να σχετίζονται με υψηλές πιέσεις γεωλογικών ρευστών και ότι το ανώτερο τμήμα του ρήγματος μπορεί να απελευθερώσει πίεση ανεξάρτητα από το υπόλοιπο τμήμα του. Όλα αυτά ελπίζουν να συμβάλλουν στη καλύτερη πρόβλεψη σεισμών, ένας τομέας ο οποίος έχει πολλούς μεταβλητές και είναι ιδιαίτερα δύσκολος.
Μπορείτε να διαβάσετε την έρευνα εδώ
