Εδώ και πολλά χρόνια, η Γη είναι γνωστή ως ο μπλέ πλανήτης, κάτι που εδραιώθηκε από τους απέραντους ωκεανούς που καλύπτουν τα 3/4 της επιφάνειάς της. Μπορείς να σκεφθείς όμως ότι κάτι τέτοιο δεν ίσχυε πάντα και πως οι ωκεανοί μας ήταν πράσινοι; Ακριβώς αυτό περιγράφει μελέτη που μπορείς να διαβάσεις στο Nature Geology & Evolution (στο τέλος του άρθρου)
Σύμφωνα με την έρευνα, κάτι τέτοιο οφειλόταν στη μοναδική χημεία των νερών εκείνη τη χρονική στιγμή, αλλά και στην εξέλιξη της φωτοσύνθεσης. Το ακόμη πιο εκπληκτικό όμως είναι ότι οι επιστήμονες μιλούν για τη πιθανότητα μελλοντικών μεταβολλών των χρωμάτων των ωκεανών
Για ποιον λόγο όμως το χρώμα των ωκεανών ήταν διαφορετικό;
Σύμωνα με τους επιστήμονες κάτι τέτοιο οφειλόταν στους υψηλούς ρυθμούς που παρουσίαζε η διάλυση του σιδήρου των ηπειρωτικών πετρωμάτων. Περίπου πριν από 3,8 και 1,8 δισεκατομμυρίων ετών, όταν η ζωή περιοριζόταν σε μεμονωμένα κύτταρα στους ωκεανούς, οι βροχοπτώσεις διέβρωναν το σίδηρο από τα ηπειρωτικά πετρώματα. Στη συνέχεια, τα ποτάμια μετέφεραν αυτόν τον διαλυμένο σίδηρο στις θάλασσες, όπου προστέθηκε επιπλέον ποσότητα που εκτοξεύτηκε από ηφαιστειακές πηγές στον πυθμένα των ωκεανών.
Κατάργηση μηνιαίων λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος
Ήταν ακρθβώς αυτές οι συνθήκες που οδήγησαν στο γεγονός γνωστό ως Great Oxidation Event, όπου ο πλανήτης μας γνώρισε αύξηση των συγκεντρώσεων οξυγόνου.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τα κυανοβακτήρια άρχισαν να παράγουν οξυγόνο μέσω της οξυγονικής φωτοσύνθεσης, μιας διαδικασίας που παράγει οξυγόνο ως υποπροϊόν. Ωστόσο, σε αντίθεση με τα σύγχρονα φυτά, τα πρώιμα κυανοβακτήρια δεν βασίζονταν μόνο στη χλωροφύλλη. Αντ’ αυτού, διέθεταν επίσης μια δεύτερη χρωστική ουσία που ονομάζεται φυκοερυθροβιλίνη (PEB), η οποία υπερέχει στην απορρόφηση του πράσινου φωτός. Καθώς αυτά τα κυανοβακτήρια ευδοκιμούσαν, απελευθέρωναν οξυγόνο στο νερό και την ατμόσφαιρα, πυροδοτώντας την εξέλιξη πιο πολύπλοκων μορφών ζωής.
Η ερευνητική ομάδα με τη βοήθεια προηγμένων προσομοιώσεων ανακάλυψε ότι το πράσινο φως κυριαρχούσε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, λόγο μιας διαδικασίας που ονομάζεται καταβύθιση σιδήρου. Η αυξημένη παραγωγή οξυγόνου αντέδρασε με τον σίδηρο κάνοντας το πράσινο φως να κυριαρχεί στους ωκεανούς.
Αξίζει να σημειωθεί ότι σύγχρονες παρατηρήσεις γύρω από το ιαπωνικό ηφαιστειογενές νησί Iwo Jima αποτυπώνουν πράσινη απόχρωση, που συνδέεται με τον οξειδωμένο σίδηρο, γεγονός που επίσης ενισχύει τις προσομοιώσεις της ομάδας. Τέλος σύμφωνα με τους ερευνητές το χρώμα ων ωκεανών ανά πάσα στιγμή μπορεί να αλλάξει βάσει των συνθηκών.
Συγκεκριμένα, αν αυξηθούν τα επίπεδα θείου, οι ωκεανοί μπορεί να φαίνονται μωβ λόγω της έντονης ηφαιστειακής δραστηριότητας και του χαμηλού οξυγόνου στην ατμόσφαιρα.
Παρομοίως, οι ωκεανοί θα γίνουν κόκκινοι κάτω από έντονα τροπικά κλίματα, όταν σχηματίζονται κόκκινα οξείδια του σιδήρου από την αποσύνθεση των πετρωμάτων και χάρη στα ποτάμια που θα τα ρίχνουν στους ωκεανούς.
Πηγές
- Were our blue oceans once green?
- Archaean green-light environments drove the evolution of cyanobacteria’s light-harvesting system
