Η Ιερά Σινδόνη είναι ένα από τα αντικείμενα για τα οποία η εκκλησία υπερηφανεύεται και ταυτόχρονα ελκύει χιλιάδες πιστούς, που σπεύδουν για να την προσκυνήσουν. Πρόκειται για ένα σάβανο, που στην θεωρία χρησιμοποιήθηκε για να τυλίξει το νεκρό σώμα του Χριστού, το οποίο άφησε πάνω του την όψη του θεανθρώπου. Η Σινδόνη εμφανίστηκε 14ο αιώνα και φυσικά δεν υπάρχουν αποδείξεις πως ήταν αυτή που τύλιξε το σώμα του Χριστού. Η πλειοψηφία της επιστημονικής κοινότητας την απορρίπτει σαν πλαστή, ενώ η χρονολόγηση που έχει γίνει στο ύφασμα, δείχνει πως είναι αρκετά χρόνια μετά την εποχή του Χριστού.
Τώρα όμως, μια νέα μελέτη διαπιστώνει πως το αποτύπωμα στη Σινδόνη δε θα μπορούσε καν να προέρχεται από ανθρώπινο σώμα, αλλά από κάτι ανάγλυφο και σχεδόν επίπεδο αντικείμενο, που είχε αυτή τη μορφή.
Ο συγγραφέας της μελέτης, Cicero Moraes, για να αποδείξει αυτή την άποψη, δημιούργησε προσομοίωση ενός υφάσματος που καλύπτει ένα σώμα, ώστε να αναπαραστήσει το σώμα που φαίνεται στη Σινδόνη. Κάθε φορά όμως, το αποτέλεσμα ήταν πολύ διαφορετικό από αυτό που βλέπουμε στη Σινδόνη, αφού ο τρόπος που ακουμπάει στο σώμα, παραμορφώνει πολύ την εικόνα του αποτυπώματος. Ίδιο αποτέλεσμα πήρε μόνο όταν αντί για σώμα, έβαλε μια ανάγλυφη πλάκα στη θέση του, αποδεικνύοντας πως η Σινδόνη είναι κατασκευασμένη με αυτό τον τρόπο. Πίεσαν δηλαδή το ύφασμα σε μια ανάγλυφη πλάκα, που παρουσίασε το σώμα του Χριστού.
O Cicero Moraes δήλωσε:
«Όταν τυλίγετε ένα τρισδιάστατο αντικείμενο με ένα ύφασμα και το αντικείμενο αυτό αφήνει ένα μοτίβο όπως οι λεκέδες αίματος, οι λεκέδες αυτοί δημιουργούν μια πιο ισχυρή και πιο παραμορφωμένη δομή σε σχέση με την αρχική. Έτσι, χονδρικά μιλώντας, αυτό που βλέπουμε ως αποτέλεσμα της εκτύπωσης λεκέδων από ένα ανθρώπινο σώμα θα είναι μια πιο διογκωμένη και παραμορφωμένη εκδοχή του, όχι μια εικόνα που μοιάζει με φωτοτυπία. Ένα ανάγλυφο, ωστόσο, δεν θα προκαλούσε την παραμόρφωση της εικόνας, με αποτέλεσμα μια φιγούρα που θα έμοιαζε με φωτοτυπία του σώματος».
Μάλιστα, ο Moraes προτείνει ένα πολύ απλό πείραμα για να αποδείξει πως αυτό που φαίνεται στη Σινδόνη είναι κατασκευασμένο. Αυτό μπορεί να το κάνει ο καθένας. Αν βάψετε το πρόσωπό σας με μακιγιάζ ή κάποια άλλη βαφή, αν τυλίξουμε το πρόσωπό σας με μια μεγάλη πετσέτα ή και μεγάλο χαρτί κουζίνας, θα πάρετε μια ιδιαίτερα παραμορφωμένη απεικόνιση του προσώπου σας. Αυτή η παραμόρφωση είναι γνωστή σαν το φαινόμενο της “μάσκας του Αγαμέμνονα”.
Ο Moraes θεωρείται σας στην εγκληματολογική ανακατασκευή προσώπων, όπως επίσης και στην ανακατασκευή των προσώπων ιστορικών προσωπικοτήτων, από τα κόκκαλα του κεφαλιού τους. Δηλώνει πως η πιθανότητα το σάβανο να έχει ακουμπήσει το σώμα του Χριστού είναι πάρα πολύ μικρή.
Χαρακτηρίζει την Σινδόνη πιο πολύ έργο χριστιανικής τέχνης για να εμπνεύσει τους πιστούς και όχι πραγματικό αντικείμενο που ήρθε σε επαφή με το σώμα του Χριστού.
Λίγα είναι γνωστά για την προέλευση της Σινδόνη του Τορίνο. Αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1354, όταν εκτέθηκε σε εκκλησία στο Lirey της Γαλλίας, αλλά 35 χρόνια αργότερα καταγγέλθηκε ως πλαστό από τον Επίσκοπο της Τρουά.
Όλη η απόδειξη ότι πήγαμε στη Σελήνη σε μια φωτογραφία
Αργότερα αποκτήθηκε από τον βασιλικό ιταλικό οίκο της Σαβοΐας και μεταφέρθηκε στο Τορίνο τον 16ο αιώνα, όπου και παραμένει έκτοτε.
Δοκιμές στη δεκαετία του 1970 έδειξαν ότι οι λεκέδες “αίματος” ήταν στην πραγματικότητα βαφή βερμίλιον. Η χρονολόγηση με ραδιενεργό άνθρακα χρονολόγησε το λινό ύφασμα των 14,5 ποδιών στη μεσαιωνική περίοδο.
Ο κ. Moraes δημοσιεύει τη μελέτη του στο προεκτυπωμένο αποθετήριο Elsevier πριν από την επίσημη ακαδημαϊκή δημοσίευση.
