Νέα έρευνα ισχυρίζεται ότι πέτυχε για πρώτη φορά τη κβαντική τηλεμεταφορά μέσω ενός καλωδίου οπτικών ινών, το οποίο μεταφέρει κλασική κίνηση όπως στο Διαδίκτυο. Η αντίστοιχη μελέτη προτείνει ότι θα είναι δυνατό να επωφεληθούμε από τα οφέλη που προσφέρει η κβαντική επικοινωνία χωρίς να χρειάζεται να δημιουργηθεί μια εντελώς νέα υποδομή.
Η κβαντική εμπλοκή (Quantum entanglement) επιτρέπει αλλαγές οι οποίες επιτρέπουν στις πληροφορίες να μπορούν να μεταφερθούν μεταξύ δύο σημείων. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αυτό μπορεί να γίνει χωρίς δίκτυο μεταφοράς. Τα σωματίδια ξεκινούν μαζί και πρέπει να ταξιδέψουν μεταξύ της θέσης του αποστολέα και του παραλήπτη. Εάν τα σωματίδια αυτά είναι φωτόνια, αυτό μπορεί να γίνει χρησιμοποιώντας καλώδια οπτικών ινών, όπως αυτά που μεταφέρουν το μεγαλύτερο μέρος του Διαδικτύου.
Αυτό άλλαξε ο καθηγητής Πρεμ Κουμάρ του Πανεπιστημίου Northwestern και η ομάδα του, οι οποίοι αφού επέλεξαν 1290 νανόμετρα για το κβαντικό μήκος κύματός τους, χρησιμοποίησαν φωτόνια και τα μετέδωσαν σε μια οπτική ίνα μήκους τριάντα χιλιομέτρων η οποία χρησιμοποιήθηκε επίσης για τη μεταφορά κίνησης Διαδικτύου 400 Gbps. Στη συνέχεια διέκοψαν τα φωτόνια στο ένα άκρο και έψαξαν για αντίστοιχες αλλαγές στο άλλο, για να δουν αν η εμπλοκή ήταν άθικτη. Με αυτό το τρόπο βρήκαν ότι μπορούσαν να εκτελέσουν κβαντική επικοινωνία χωρίς παρεμβολές από τα κλασικά κανάλια που υπάρχουν ήδη.
Εκτός όμως από την επιλογή του μήκους κύματος, η μελέτη απαιτούσε άλλες μεθόδους για τη μείωση του θορύβου, όπως φίλτρα στους δέκτες που θα απέκλειαν τα μη εμπλεκόμενα φωτόνια. Σε αυτή τη περίπτωση όμως, ο όγκος των πληροφοριών που μεταδίδονται και η απόσταση στην οποία στάλθηκαν, είναι πολύ μικρή για να είναι πρακτική χρήση. Αν η τεχνική αυτή αποδειχθεί λειτουργική και αξιοποιηθεί κατάλληλα, μπορεί να επιτρέψει κάποια στιγμή τη μετάδοση πληροφοριών χωρίς τον κίνδυνο υποκλοπής καθώς και τη δικτύωση κβαντικών υπολογιστών.
Η μελέτη αυτή δημοσιεύεται στο Optica journal.
