Η παροχή ενέργειας είναι υψίστης σημασίας στην Σελήνη, αν θέλουμε να στείλουμε επανδρωμένες και μη, επιχειρήσεις. Η NASA το γνωρίζει πολύ καλά αυτό και το έχει θέσει στην προτεραιότητές της.
Για αυτό η NASA δημιούργησε το Fission Surface Power Project, μέσω του οποίου προσφέρει $5 εκατομμύρια σε τρεις συνεταίρους της, ώστε να αναπτύξουν έναν πυρηνικό αντιδραστήρα στη Σελήνη. Ο διαγωνισμός για τον κατασκευαστή τελείωσε την πρώτη φάση του (ξεκίνησε το 2022) και πλέον οι εταιρίες που συμμετέχουν καλούνται να παρουσιάσουν τα σχέδιά τους για ένα ολοκληρωμένο σύστημα παραγωγής ενέργειας και την μετατροπή του σε ηλεκτρισμό. Ο στόχος της NASA είναι να το πετύχει με το μικρότερο δυνατό κόστος, ώστε να μπορεί να τοποθετήσει βάσεις στην σεληνιακή επιφάνεια, οι οποίες θα έχουν ηλεκτρική επάρκεια για τουλάχιστο μία δεκαετία.
Όπως έχουμε δει και με τις τελευταίες αποστολές στην Σελήνη, η ενέργεια είναι αυτή που θα κρίνει αν μια αποστολή θα είναι επιτυχημένη ή όχι. Αν μιλάμε μάλιστα για επανδρωμένες αποστολές, τότε θα κρίνει την ισορροπία μεταξύ ζωής και θανάτου. Για αυτό η πυρηνική ενέργεια είναι ο σωστός τρόπος για να λύσει το ενεργειακό πρόβλημα στην Σελήνη.
Μία επίδειξη μίας πυρηνικής πηγής ενέργειας στη Σελήνη πρέπει να αποδείξει πως είναι ασφαλής, καθαρή και αξιόπιστη επιλογή. Η νύχτα της Σελήνης έχει πολλές προκλήσεις από τεχνική σκοπιά, οπότε το να έχουμε μία πηγή ενέργειας όπως η πυρηνική η οποία δεν εξαρτάται από τον Ήλιο, θα μας επιτρέψει τη μακροπρόθεσμη εξερεύνηση της Σελήνης.
Με ένα μεγάλο μέρος της Σελήνης να είναι στο σκοτάδι για πολύ μεγάλες περιόδους, η ηλεκτροδότηση από ηλιακή ενέργεια δημιουργεί πολλά προβλήματα. Για αυτό την λύση θα δώσει η πυρηνική ενέργεια, μέσω αντιδραστήρων σχάσης, που μπορούν να λειτουργούν συνέχεια, χωρίς την ανάγκη ηλιακού φωτός. Αυτό είναι το μεγαλύτερο προτέρημα, όταν αναλογιστούμε πως η σεληνιακή νύχτα κρατάει 14 δικές μας νύχτες.
Σημειώστε ότι η NASA δεν λέει ότι μόνο γεννήτριες πυρηνικής σχάσης θα χρησιμοποιηθούν στη Σελήνη. Ένας συνδυασμός ηλιακών και πυρηνικών εγκαταστάσεων πιθανότατα θα καλύψει τις ανάγκες ηλεκτρικής ενέργειας των οικοτόπων και των επιστημονικών εργαστηρίων.
Η NASA έχει θέσει κάποιες προδιαγραφές που θα πρέπει να τηρούνται. Αρχικά θα πρέπει να λειτουργούν στην Σελήνη χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση, για τουλάχιστον 10 χρόνια. Θα πρέπει να έχουν όγκο μικρότερο από 6 κυβικούς τόνους, ώστε να μπορούν να μεταφερθούν στην Σελήνη και θα πρέπει να παράγουν τουλάχιστον 40kW ενέργειας, ώστε να τροφοδοτήσουν της πρώτες σεληνιακές βάσεις και τα επιστημονικά πειράματα. Στην Γη, τα 40kW είναι αρκετά για 33 μόνο σπίτια, οπότε μιλάμε για έναν αρκετά μικρό αντιδραστήρα.
Η NASA βέβαια είναι ευέλικτη στον σχεδιασμό των νέων συστημάτων και ανοιχτή σε συζήτηση για νέες κατευθύνσεις.
Η NASA αναζητά εμπορικές αποστολές στον Άρη. Πρέπει όμως να πάει ο άνθρωπος στον Άρη;
«Υπήρχε μια υγιής ποικιλία προσεγγίσεων· ήταν όλες πολύ μοναδικές η μία από την άλλη», δήλωσε ο Lindsay Kaldon, διευθυντής έργου Fission Surface Power στο Ερευνητικό Κέντρο Glenn της NASA στο Κλίβελαντ. «Δεν τους δώσαμε πολλές απαιτήσεις επίτηδες γιατί θέλαμε να σκέφτονται έξω από το κουτί».
Τώρα ξεκινάει η δεύτερη φάση, που θα λήξει το 2025. Μετά από αυτή τη φάση, οι εταιρίες θα πρέπει να σκεφτούν και τον τρόπο με τον οποίο θα πάει ο αντιδραστήρας στην Σελήνη, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θα ξεκινήσει να λειτουργεί, μέχρι το 2030. Αν όλα λειτουργήσουν σωστά, επόμενη στάση για την NASA είναι να δημιουργήσει πυρηνικούς αντιδραστήρες για τον Άρη.
