Μια κοινή παρανόηση για τις μαύρες τρύπες, είναι πως καταβροχθίζουν όχι μόνο την ύλη, αλλά και την ιστορία της. Για αυτό όταν έχει σχηματιστεί μια μαύρη τρύπα, μπορούμε μόνο να μαντέψουμε από που προήλθε, αφού έχει καταβροχθίσει τα πάντα γύρω της. Αυτό όμως δεν είναι απολύτως αλήθεια.
Η ιστορία της πληροφορίας χάνεται μόνο όταν η ύλη διασχίσει τον ορίζοντα γεγονότων, και ίσως ούτε τότε. Το υλικό που περιβάλει μια μαύρη τρύπα, έχει ακόμα πολλά να μας πει.
Σε μια πρόσφατη μελέτη, αστρονόμοι χρησιμοποίησαν την ιστορία της ύλης για να αποκαλύψουν την προέλευσή της.
Η ιστορία ξεκινά με ένα σύστημα γνωστό ως GRO J1655-40. Είναι ένα δυαδικό σύστημα που περιέχει μια μαύρη τρύπα περίπου επτά ηλιακών μαζών και ένα συνοδό αστέρι με περισσότερες από τρεις ηλιακές μάζες.
Από όσα γνωρίζουμε ήδη για τις μαύρες τρίτες και τα αστέρια, το σύστημα αποτελούταν αρχικά από δύο αστέρια, όμως το μεγαλύτερο από τα δύο εξερράγη σαν σουπερνόβα και έγινε μαύρη τρύπα.
Αυτό σημαίνει πως το υπάρχον σύστημα περιέχει ένα αστέρια, μια μαύρη τρύπα και τα υπολείμματα του αστέρα που εξερράγη.
Για να κατανοήσει την ιστορία αυτού του συστήματος, η ομάδα εξέτασε δεδομένα του 2005 από το διαστημόπλοιο Chandra, που ελήφθησαν όταν το σύστημα ήταν ιδιαίτερα φωτεινό στην περιοχή ακτίνων Χ.
Από τη στιγμή που το Chandra συνέλλεξε φασματικά δεδομένα από το σύστημα, η ομάδα μπορούσε να τα χρησιμοποιήσει για να εντοπίσει διάφορα συγκεκριμένα στοιχεία του συστήματος. Με αυτό τον τρόπο κατάφεραν να εντοπίσουν και να αναγνωρίσουν την παρουσία 18 στοιχείων, όπως επίσης και την σχετική αφθονία τους.
Και κάπου εδώ έρχεται η αστρονομική αστρονομία, που μπορεί να δει το παρελθόν ενός τέτοιου συστήματος από τα στοιχεία που παράγονται στον αστρικό πυρήνα ενός αστρικού πυρήνα. Η αναλογία των στοιχείων εξαρτάται από την αρχική μάζα και τη σύνθεση του άστρου. Οπότε, εξετάζοντας τα 18 στοιχεία και την αφθονία τους, η ομάδα μπόρεσε να ανακατασκευάσει τα χαρακτηριστικά του αρχικού αστέρα.
Χωρίς αυτές τις πληρωμές καi ATM για ένα Σαββατοκύριακο στη Πειραιώς
Βρήκαν λοιπόν, πως ο αρχικός αστέρας που κατέληξε σε μια μαύρη τρύπα είχε μάζα 25 Ήλιων, ξεπερνώντας κατά πολύ το συνοδό του αστέρι. Αυτό σημαίνει πως το μεγαλύτερο μέρος της ύλης από το αρχικό αστέρι, έχει διασκορπιστεί στο διαστρικό διάστημα, είτε από την αρχική έκρηξη σουπερνόβα, είτε από τους αστρικούς ανέμους που ακολούθησαν.
Αυτό το είδος ανακατασκευής που κατάφεραν οι επιστήμονες, τους επιτρέπει να εξετάσουν πως εξελίσσονται τα δυαδικά αστέρια και πως τα μεγάλα αστέρια γίνονται μαύρες τρύπες ή αστέρες νετρονίων.
Όμως, με αυτή τη νέα μέθοδο, είμαστε σε θέση να μοντελοποιήσουμε καλύτερα τη δυναμική των αστέρων που πεθαίνουν και να αποκτήσουμε ένα παράθυρο στο παρελθόν, ώστε να δούμε πως ήταν πριν σβήσουν και μετατραπούν σε μαύρες τρύπες. Αυτό είναι ένα μεγάλο όπλο στην μάχη για την εύρεση της προέλευσης των πάντων.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο The Astrophysical Journal.
