Η Κίνα χρησιμοποιεί ήδη την αεροδυναμική σήραγγα JF-22, μια εγκατάσταση που ξεχωρίζει διεθνώς ως η ταχύτερη του είδους της και δίνει στο Πεκίνο ένα ισχυρό εργαλείο για την ανάπτυξη υπερηχητικών και διαστημικών τεχνολογιών.
Συγκεκριμένα, η JF-22 είναι μια σήραγγα μήκους 167 μέτρων και διαμέτρου τεσσάρων μέτρων, σχεδιασμένη ώστε να προσομοιώνει συνθήκες επανεισόδου στην ατμόσφαιρα της Γης. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να αξιοποιηθεί, τόσο για διαστημικά οχήματα, όσο και για προηγμένα υπερηχητικά συστήματα πτήσης.
Το μεγάλο πλεονέκτημα είναι η προσομοίωση έως Mach 30
Αυτό που κάνει τη JF-22 να ξεχωρίζει είναι το όριο ταχύτητας που μπορεί να προσεγγίσει. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, η κινεζική εγκατάσταση μπορεί να προσομοιώσει συνθήκες έως και Mach 30, δηλαδή περίπου 30 φορές την ταχύτητα του ήχου ή σχεδόν 23.000 μίλια την ώρα.
Το νούμερο αυτό είναι εντυπωσιακό ακόμη και για διαστημικά δεδομένα. Για σύγκριση, τα διαστημικά λεωφορεία της NASA έφταναν περίπου στο Mach 25 κατά την επανείσοδό τους στην ατμόσφαιρα. Αυτό δίνει μια πιο καθαρή εικόνα για το επίπεδο των συνθηκών που η Κίνα επιχειρεί πλέον να αναπαράγει σε εργαστηριακό περιβάλλον.
Πώς στέκεται απέναντι στις ΗΠΑ
Η JF-22 συγκρίνεται συχνά με την αμερικανική LENS II, η οποία θεωρείται από τις πιο προηγμένες αεροδυναμικές σήραγγες στις ΗΠΑ για υπερηχητικές δοκιμές. Ωστόσο, οι διαφορές που αποδίδονται στις δύο εγκαταστάσεις είναι μεγάλες.
Η κινεζική σήραγγα εμφανίζεται να φτάνει πολύ υψηλότερες ταχύτητες, ενώ αναφορές τη θέλουν να έχει και μεγαλύτερη διάρκεια λειτουργίας ανά δοκιμή, περίπου 130 χιλιοστά του δευτερολέπτου, έναντι περίπου 30 χιλιοστών του δευτερολέπτου για την LENS II. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι δύο εγκαταστάσεις έχουν σχεδιαστεί για ακριβώς την ίδια αποστολή, αλλά δείχνει καθαρά ότι η Κίνα δίνει ιδιαίτερο βάρος στις ακραίες υπερηχητικές συνθήκες.
Η τεχνολογία πίσω από τη σήραγγα είναι το πιο ασυνήθιστο στοιχείο
Η JF-22 δεν ξεχωρίζει μόνο για την ταχύτητα που μπορεί να προσομοιώσει, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο το πετυχαίνει. Αντί να βασίζεται αποκλειστικά σε κλασικούς μηχανικούς συμπιεστές, φέρεται να χρησιμοποιεί χημικές εκρήξεις για να δημιουργεί τις απαραίτητες συνθήκες.
Αυτό το μοντέλο λειτουργίας έχει προκαλέσει μεγάλο ενδιαφέρον, αλλά και ερωτήματα. Οι ίδιες αναφορές υποστηρίζουν ότι η εγκατάσταση μπορεί να παράγει έως και 15 γιγαβάτ ισχύος, ένα μέγεθος που δείχνει πόσο ακραίο είναι το ενεργειακό φορτίο τέτοιων δοκιμών. Παράλληλα, δεν λείπουν οι επιφυλάξεις για το κατά πόσο η χημεία του αέρα σε αυτές τις συνθήκες αποτυπώνει με απόλυτη ακρίβεια την πραγματική συμπεριφορά μιας πτήσης.
Γιατί η σύγκριση με τη Δύση δεν είναι τόσο απλή
Η εικόνα ότι η Κίνα είναι δεκαετίες μπροστά από τη Δύση ακούγεται εντυπωσιακή, αλλά δεν είναι τόσο απλό να ειπωθεί με βεβαιότητα. Πολλές αμερικανικές αεροδυναμικές σήραγγες έχουν σχεδιαστεί κυρίως για διαφορετικού τύπου πτητικά οχήματα και όχι ειδικά για τις ακραίες ταχύτητες που συνδέονται με επανείσοδο ή μελλοντικά υπερηχητικά όπλα.
Επιπλέον, οι ΗΠΑ έχουν επενδύσει έντονα και σε ψηφιακές προσομοιώσεις, οι οποίες σε αρκετές περιπτώσεις καλύπτουν το κενό που αφήνουν οι φυσικές δοκιμές. Αυτό σημαίνει ότι η τεχνολογική κούρσα δεν κρίνεται μόνο από το ποιος έχει τη μεγαλύτερη σήραγγα ή το υψηλότερο Mach, αλλά και από το πώς συνδυάζονται οι φυσικές δοκιμές με την υπολογιστική προσομοίωση.
Ακολουθήστε το Techmaniacs.gr στο Google News για να διαβάζετε πρώτοι όλα τα τεχνολογικά νέα. Ένας ακόμα τρόπος να μαθαίνετε τα πάντα πρώτοι είναι να προσθέσετε το Techmaniacs.gr στον RSS feeder σας χρησιμοποιώντας τον σύνδεσμο: https://techmaniacs.gr/feed/.
