Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει πρόβλημα με τις λακκούβες στους δρόμους, που κοστίζει εκατομμύρια τον χρόνο σε επισκευές. Βέβαια, αν έρθουν στην Ελλάδα θα δουν πως οι δρόμοι τους είναι παράδεισος. Τώρα όμως έρχεται μια πρωτοποριακή μελέτη, που με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης του Google Cloud, κατάφερε να δώσει την λύση. Δημιούργησαν αυτοθεραπευόμενη άσφαλτο, κατασκευασμένη από απόβλητα βιομάζας.
Ερευνητές από το King’s College του Λονδίνου και το Πανεπιστήμιο Swansea , σε συνεργασία με επιστήμονες στη Χιλή, ανέπτυξαν έναν νέο τύπο ασφάλτου που μπορεί να επισκευάσει τις δικές του ρωγμές με την πάροδο του χρόνου, εξαλείφοντας την ανάγκη για χειροκίνητη συντήρηση. Το νέο υλικό είναι εμπνευσμένο από τη φύση, μιμούμενο τις ικανότητες αυτοθεραπείας των δέντρων και ορισμένων ζώων. Με αυτό τον τρόπο η ομάδα θέλει να δημιουργήσει πιο ανθεκτικούς, ασφαλείς και βιώσιμους δρόμους.
Στην παρούσα φάση, δεν γνωρίζουμε ακριβώς τους λόγους που η άσφαλτος εμφανίζει ρωγμές και λακκούβες, αλλά συνήθως είναι λόγω τις σκλήρυνσης της πίσσας, που την κάνει εύθραυστη. Για αυτό οι επιστήμονες μελετούν τη διαδικασία φθοράς, για να αναπτύξουν τρόπους να την αντιστρέψουν και να επιδιορθώσουν τα προβλήματα.
Στο εργαστήριο, οι ερευνητές απέδειξαν πως το νέο υλικό έχει την ικανότητα να θεραπεύσει μια μικρορωγμή σε λιγότερο από μία ώρα. Η αυτοθεραπεία γίνεται από φυσικές μικροκάψουλες σποριών και αναζωογονητικών με βάση τα απόβλητα.
Η ομάδα των ερευνητών χρησιμοποίησε machine learning, για να εκπαιδεύσει ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης, ώστε να μελετήσει τα οργανικά μόρια σε πολύπλοκα υγρά, όπως η άσφαλτος. Η ομάδα ανέπτυξε ένα νέο μοντέλο που βασίζεται σε δεδομένα για να επιταχύνει τις ατομικιστικές προσομοιώσεις, προωθώντας την έρευνα για την οξείδωση της πίσσας και το σχηματισμό ρωγμών. Αυτή η προσέγγιση είναι σημαντικά ταχύτερη και πιο οικονομική από τα παραδοσιακά υπολογιστικά μοντέλα.
Επιπλέον, οι ερευνητές συνεργάστηκαν με το Google Cloud για να αναπτύξουν εργαλεία που μπορούν να αναγνωρίσουν χημικές ιδιότητες και να επιτρέψουν τη δημιουργία εικονικών μορίων σχεδιασμένων για συγκεκριμένους σκοπούς, παρόμοιες με τεχνικές που χρησιμοποιούνται στην ανάπτυξη φαρμάκων.
Μετά την ανάλυση της μοριακής δομής της ασφάλτου, οι ερευνητές με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης βρήκαν χημικές ιδιότητες που μπορούν να ενισχύσουν την αυτό-θεραπεία. Στην συνέχεια πήραν τα δεδομένα αυτά και τροφοδότησαν την τεχνητή νοημοσύνη για να τρέξει προσομοιώσεις, για να φτάσουν στο νέο υλικό.
Αν και το νέο υλικό είναι ακόμα υπό ανάπτυξη, η νέα τεχνολογία ίσως σύντομα φέρει το τέλος στις λακκούβες και την σπασμένη άσφαλτο. Αυτό θα κάνει πολύ φθηνότερη την επισκευή και συντήρηση των οδικών δικτύων.
Η τεχνητή νοημοσύνη στα χέρια της επιστήμης μπορεί να αποδειχθεί ένα τρομερά δυνατό εργαλείο, που θα πάει την ανθρωπότητα μπροστά. Δυστυχώς όμως είναι όπως το παράδειγμα με το μαχαίρι. Μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για να φας, αλλά και για να αφαιρέσεις ζωή. Στην παρούσα φάση, η τεχνητή νοημοσύνη επικεντρώνεται στο πως να μειώσει τα κόστη εταιριών, αντικαθιστώντας προσωπικό.
Μακάρι η ανθρωπότητα να σοβαρευτεί και να κάνει σωστή χρήση της τεχνητής νοημοσύνης.
Μπορείτε να βρείτε τη μελέτη στο ACS Applied Materials & Interfaces.
