Φαντάσου να φουσκώνεις άτομα σαν να είναι μπαλόνια! Αυτό ακριβώς έκαναν φυσικοί χρησιμοποιώντας λέιζερ για να φέρουν τα άτομα ρουβιδίου σε μια διογκωμένη κατάσταση, δημιουργώντας έτσι μια εξωτική μορφή ύλης γνωστή ως κρύσταλλος χρόνου.
Αυτή η ανακάλυψη, που προέρχεται από μια ομάδα φυσικών στο Πανεπιστήμιο Tsinghua της Κίνας, ανοίγει νέους δρόμους για την εξερεύνηση των ιδιοτήτων των κρυστάλλων χρόνου, καθώς και φαινομένων όπως οι κβαντικές διακυμάνσεις, οι συσχετισμοί και ο συγχρονισμός – σημαντικοί παράγοντες για τον σχεδιασμό κβαντικών υπολογιστών.
Οι κρύσταλλοι χρόνου, που περιγράφηκαν για πρώτη φορά από τον θεωρητικό φυσικό Frank Wilczek το 2012, είναι κινήσεις σωματιδίων που επαναλαμβάνονται σε μια χρονική διάσταση, παρόμοια με το πώς οι κρύσταλλοι, όπως το διαμάντι και ο χαλαζίας, είναι μοτίβα σωματιδίων που επαναλαμβάνονται στον χώρο.
O χρόνος είναι μια ψευδαίσθηση που δημιουργείται από κβαντική διεμπλοκή, σύμφωνα με νέα θεωρία
Σε αυτό το πείραμα, τα άτομα ρουβιδίου σε θερμοκρασία δωματίου τοποθετήθηκαν σε μια γυάλινη συσκευή και τα διέγειραν με λέιζερ, με αποτέλεσμα τα ηλεκτρόνια τους να κινούνται σε μεγαλύτερες τροχιές γύρω από τον πυρήνα, διογκώνοντας τα άτομα σε εκατοντάδες φορές το κανονικό τους μέγεθος.
Όταν τα άτομα βρίσκονται σε τέτοιες καταστάσεις, οι δυνάμεις μεταξύ τους γίνονται πολύ μεγάλες, επηρεάζοντας τον τρόπο που αλληλεπιδρούν με το λέιζερ και δημιουργώντας έναν βρόχο ανάδρασης που προκαλεί αυθόρμητες ταλαντώσεις μεταξύ δύο διαφορετικών καταστάσεων του ατόμου. Αυτές οι ταλαντώσεις πληρούν τον ορισμό του κρυστάλλου χρόνου.
Η συγκεκριμένη ανακάλυψη έχει εφαρμογές σε τεχνολογίες που απαιτούν αυτοσυντηρούμενες ταλαντώσεις, όπως η μετρολογία και η επεξεργασία κβαντικών πληροφοριών.
