Το εξωτερικό ηλιακό σύστημα είναι τόσο μακριά από τον Ήλιο που τα τηλεσκόπιά μας δεν μπορούν εύκολα να δουν τι υπάρχει εκεί έξω. Γνωρίζουμε ότι υπάρχει ένα πεδίο μικρών, παγωμένων βράχων, που εκτείνεται πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα.
Αυτή είναι η ζώνη Kuiper, όπου βρίσκονται οι νάνοι πλανήτες Πλούτωνας, Έρις και Haumea. Πολύ πέρα από αυτό βρίσκεται το Νέφος Oort, ένα τεράστιο σφαιρικό πεδίο μικρών βράχων που περικλείει ολόκληρο το Ηλιακό Σύστημα, το πραγματικό μέγεθος του οποίου είναι άγνωστο.
Από εκεί πιστεύεται ότι προέρχονται οι κομήτες μεγάλης περιόδου του Ηλιακού Συστήματος. Ωστόσο, υπάρχει και η πιθανότητα παρουσίας πλανητών που προέρχονται από ξένα αστέρια. Ο θεωρητικός αστροφυσικός Amir Siraj του Πανεπιστημίου Princeton έχει υπολογίσει πόσοι ακριβώς εξωγήινοι πλανήτες μπορεί να υπάρχουν εκεί έξω. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, σε καθαρά μαθηματικό επίπεδο, θα μπορούσαν να υπάρχουν 1,2 πλανήτες με μάζα μεγαλύτερη από τον Άρη, 2,7 με μάζα συγκρίσιμη με αυτή του Άρη και 5,2 με μάζα συγκρίσιμη με αυτή του Ερμή.
Το όλο ερώτημα προέκυψε με την ανακάλυψη των λεγόμενων ελεύθερα αιωρούμενων πλανητών, η οποία δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 2000. Πρόκειται για πλανήτες που έχουν αποκολληθεί από το άστρο τους και έχουν βγει από τα συστήματα που τους φιλοξενεί.
