Οι επιστήμονες που μελετούσαν την μεταλαμπή των σωματιδίων φωσφόρου έμειναν έκπληκτοι όταν είδαν πόσο ομοιόμορφα μπορούσαν να διαχέονται στα παχύφυτα όταν εγχέονταν στα φύλλα τους. Το αποτέλεσμα είναι ένα παχύφυτο που λάμπει, διαρκώντας για ώρες.
Προηγούμενες μελέτες δείχνουν ότι οι φυτικοί ιστοί περιορίζουν σοβαρά τη μεταφορά σωματιδίων. Ακόμη και τα νανοσωματίδια είναι δύσκολο να μεταφερθούν στα φυτά γρήγορα και σε μεγάλες ποσότητες. Έτσι η παρατήρηση σωματιδίων μεταλαμπής μεγέθους μικρού να κινούνται γρήγορα και να κατανέμονται ομοιόμορφα μέσα στα φύλλα των παχύφυτων (π.χ., Echeveria ‘Mebina’) ήταν απροσδόκητη. Τα παχύφυτα που λάμπουν στο σκοτάδι μπορούν ακόμη και να επαναφορτιστούν στο φως του ήλιου.
Η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει την έγχυση συνθετικών ενώσεων που εκπέμπουν φως. Για να μπορέσουν αυτά τα φωσφορίζοντα σωματίδια να ταξιδέψουν μέσα στους ιστούς των φύλλων, έπρεπε να τα κάνουν αρκετά μικρά ώστε να χωράνε, κάτι που σήμαινε ότι έπρεπε να τα συρρικνώσουν περίπου στο μισό πλάτος ενός ερυθρού αιμοσφαιρίου. Η επίτευξη της σωστής ισορροπίας απαιτούσε χρόνο, καθώς τα μικρότερα σωματίδια διαχέονταν καλύτερα, αλλά τότε η λάμψη δεν ήταν τόσο έντονη. Από την άλλη πλευρά, το γεγονός ότι ήταν πολύ μεγάλα, σήμαινε ότι δεν μπορούσαν να ταξιδέψουν αρκετά μακριά για να διαχυθούν σε ολόκληρο το φύλλο.
Το ποσοστό των Ελλήνων που δεν χρησιμοποίησαν ίντερνετ το 2024, σύμφωνα με τη Eurostat
Τελικά η ομάδα κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα παχύφυτο που μπορούσε να λάμπει με φωτεινότητα συγκρίσιμη με ένα νυχτερινό φως για περίπου δύο ώρες μετά από έκθεση σε φως μόλις μερικών λεπτών. Ενώ έχουν επιτευχθεί στο παρελθόν λαμπερά φυτά, αυτό έγινε μέσω γενετικής μηχανικής. Όπως και να έχει χρειάζονται ακόμη κάποιες δοκιμές για να διαπιστωθεί πώς ανταποκρίνονται τα φυτά στην επεξεργασία μετά από μακροχρόνια έκθεση, αλλά η ομάδα ελπίζει ότι η ιδέα τους θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια απλή, χαμηλού κόστους μέθοδο για βιώσιμα συστήματα φωτισμού με βάση τα φυτά.
Η μελέτη δημοσιεύεται στο Matter.
