Παραμερίζοντας τα λεγόμενα των θρησκειών και τις πεποιθήσεις του καθενός για μια μετά θάνατον ζωή, μπορούμε να συμφωνήσουμε πως υπάρχουν δύο καταστάσεις στους ζωντανούς οργανισμούς. Η ζωή και ο θάνατος. Προφανώς στο ενδιάμεσο συμβαίνουν πολλά, όμως το ότι ο θάνατος ειναι το τελικό στάδιο, είναι κοινώς αποδεκτό και βέβαιο.
Τώρα όμως, βιολόγοι που μελετούν τον τρόπο με τον οποίο τα κύτταρα θα μπορούσαν να επαναπροσδιοριστούν έχουν προτείνει ότι μπορεί να υπάρχει μια άλλη κατάσταση συνολικά, που θα μπορούσε να αποδειχθεί πρωτοποριακή στον τομέα της συνθετικής βιολογίας.
Σε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στο The Converstation, οι βιολόγοι και συν-συγγραφείς της μελέτης, Peter Noble και Alex Pozhitkov, περιγράφουν πως η εμφάνιση νέων πολυκύτταρων μορφών ζωής, μας επιτρέπει να ξεπεράσουμε τα παραδοσιακά όρια ζωής και θανάτου.
Ο Noble και ο Pozhitkov μελετούν τι συμβαίνει στους οργανισμούς αφού πεθάνουν, και με τις επιτυχημένες δωρεές οργάνων να έχουν αποδείξει ότι τα κύτταρα μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν μετά τον θάνατο κάποιου, εξέτασαν περαιτέρω τους μηχανισμούς που επιτρέπουν να συμβεί αυτό.
Στη μελέτη, οι ερευνητές εστίασαν στα βιομπότ, τα οποία προέρχονται από τα κύτταρα νεκρών οργανισμών, αλλά και στην ικανότητά τους να μεταμορφώνονται σε πολυκύτταρους οργανισμούς μετά το θάνατο, με νέες λειτουργίες.
Προηγουμένως, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα κύτταρα του δέρματος από τα νεκρά έμβρυα βατράχων ήταν σε θέση να μετατραπούν σε πολυκύτταρους οργανισμούς που ονομάζονταν xenobots, οι οποίοι παρουσίαζαν νέες συμπεριφορές. Για παράδειγμα, μπορούσαν να κινηθούν χρησιμοποιώντας προεξοχές που μοιάζουν με τρίχες, οι οποίες συνήθως μπορούν να μετακινήσουν μόνο τη βλέννα και όχι τα ίδια τα κύτταρα.
Και όταν μελέτησαν τα ανθρώπινα πνευμονικά κύτταρα, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα κύτταρα θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν σε μικροσκοπικούς πολυκύτταρους οργανισμούς ικανούς να κινούνται και να συμπεριφέρονται με νέους τρόπους.
Λαμβάνοντας υπόψη και τα δύο αυτά ευρήματα, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι υπάρχει μια «εγγενής πλαστικότητα» στα κύτταρα. Με αυτό στο νού τους, οι ερευνητές θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν κύτταρα από νερκούς ή και ζωντανούς οργανισμούς, ώστε να τα μετατρέψουν σε μηχανές με εντελώς νέες λειτουργίες.
Υπάρχουν ορισμένες συνθήκες που καθορίζουν εάν τα κύτταρα και οι ιστοί μπορούν να επιβιώσουν μετά τον θάνατο ενός οργανισμού, ανέφεραν οι Noble και Pozhitkov, συμπεριλαμβανομένων περιβαλλοντικών συνθηκών, της μεταβολικής δραστηριότητας και των τεχνικών συντήρησης, καθώς και άλλοι παράγοντες όπως η ηλικία, η υγεία, το φύλο και ο τύπος του είδους.
Όμως, πρέπει να γίνει περαιτέρω έρευνα για να καθοριστεί πως αυτές οι μεταβλητές δημιουργούν ορισμένα κύτταρα, που συνεχίζουν να λειτουργούν ακόμα και μετά τον θάνατο ενός οργανισμού. Αν και η έρευνα συνεχίζεται, οι Noble και Pozhitkov εξήγησαν ότι η προοπτική της «τρίτης κατάστασης» όχι μόνο δίνει νέες ιδέες για το πόσο προσαρμόσιμα μπορεί να είναι τα κύτταρα, αλλά προσφέρει επίσης προοπτικές για νέες θεραπείες.
Τα κατασκευασμένα ανθρωμπότς που εγχέονται στο σώμα θα μπορούσαν ενδεχομένως να διαλύσουν την αρτηριακή πλάκα σε ασθενείς με αθηροσκλήρωση και να αφαιρέσουν την περίσσεια βλέννας σε ασθενείς με κυστική ίνωση».
Βρέθηκαν μυστήριες δομές κάτω από την επιφάνεια του Άρη
Δίνοντας παραδείγματα για το πώς η θεωρία θα μπορούσε να εφαρμοστεί στην πράξη, οι συγγραφείς είπαν: «Τα ανθρομπότ θα μπορούσαν να προέρχονται από τον ζωντανό ιστό ενός ατόμου για να παρέχουν φάρμακα χωρίς να προκαλέσουν ανεπιθύμητη ανοσολογική απόκριση.
Παράλληλα, οι ερευνητές παρατήρησαν πως τα βιομπότς δε ζουν παραπάνω από 60 ημέρες, γεγονός που μέχρι στιγμής εμποδίζει την ανάπτυξη δυνητικά διεισδυτικών κυττάρων.
Από ότι φαίνεται όμως, ακόμα και μετά τον θάνατο, το σώμα μας συνεχίζει να παρουσιάζει κινητικότητα, σε μια νέα κατάσταση, που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να κάνουμε την ζωή καλύτερη, σε όσους είναι ακόμα εν ζωή.
