Έχουμε ακούσει σημεία και τέρατα όλα αυτά τα χρόνια για τα εμβόλια για την COVID και το βασικότερο από αυτά είναι η δημιουργία θρομβώσεων στο αίμα, σε αρκετά ασυνήθιστα μέρη στο σώμα, ενώ αυτό έχει προκαλέσει και καρδιακές ανακοπές, όταν οι θρόμβοι έφτασαν στην καρδιά. Όλα αυτά συνέβησαν μόνο μετά τον εμβολιασμό, με εμβόλια που χρησιμοποίησαν έναν τροποποιημένο αδενοϊό για να απελευθερώσουν το ωφέλιμο φορτίο του, όπως αυτό της AstraZeneca. Ο λόγος δημιουργίας αυτών των θρόμβων όμως παρέμενε μυστήριο, μέχρι τώρα.
Η πάθηση ονομάστηκε ανοσοποιητική θρομβοπενία και θρόμβωση που προκαλείται από εμβόλιο ή VITT. Συμβαίνει όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται κατά λάθος σε μία από τις πρωτεΐνες του σώματος, που ονομάζεται παράγοντας αιμοπεταλίων 4.
Τα αντισώματα που αναγνωρίζουν τον παράγοντα 4 των αιμοπεταλίων, αποτελούν στην πραγματικότητα μέρος των φυσιολογικών ανοσολογικών αποκρίσεων , αλλά στη νόσο VITT τα αντισώματα που αναπτύσσονται είναι ασυνήθιστα κολλώδη. Προσκολλώνται στον παράγοντα 4 των αιμοπεταλίων, ενώνοντας πολλά μόρια και σχηματίζοντας μεγάλες συστάδες πρωτεϊνών που ονομάζονται «ανοσολογικά σύμπλοκα», οδηγώντας σε επικίνδυνους θρόμβους αίματος.
Τα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες προσπαθούν να καταλάβουν την βιολογία της VITT, εστιάζοντας πως αυτά τα αντισώματα ενεργοποιούν τα αιμοπετάλια. Το μεγαλύτερο μυστήριο όμως ήταν το πως ο εμβολιασμός πυροδοτούσε τον σχηματισμό αυτών των αντισωμάτων.
Κάπου εδώ έρχεται η ομάδα επιστημόνων από την Αυστραλία, τον Καναδά και τη Γερμανία, ώστε να μας δώσει μια απάντηση για το θέμα. Από ότι φαίνεται, υπάρχει ένα κοινό μοτίβο στους ασθενείς με VITT.
Οι επιστήμονες μελέτησαν 100 ασθενείς με VITT από όλο τον κόσμο. Δύο από αυτούς είχαν κάνει δωρεά αίματος στο παρελθόν, κάτι που σημαίνει πως υπήρχαν δείγματα για αυτούς πριν και μετά τον εμβολιασμό. Αυτά τα δείγματα, ήταν ένα μεγάλο δώρο για τους επιστήμονες και το κλειδί που ξεκλείδωσε το μυστήριο.
Η ομάδα κατάφερε να δείξει ότι τα αντισώματα που εμπλέκονται στο VITT ξεκινούν ως αντισώματα που αναγνωρίζουν μια αδενοϊική πρωτεΐνη που ονομάζεται πρωτεΐνη VII. Αυτά τα αντισώματα πιθανότατα προήλθαν από τη μνήμη του ανοσοποιητικού συστήματος από προηγούμενες λοιμώξεις από αδενοϊό, οι οποίες είναι συχνές στην παιδική ηλικία και προκαλούν ήπια συμπτώματα που μοιάζουν με κρυολόγημα.
Κατά τη διάρκεια των φυσιολογικών ανοσολογικών αποκρίσεων σε λοιμώξεις και εμβολιασμούς, συμβαίνουν μικροσκοπικές τυχαίες γενετικές αλλαγές στα κύτταρα που παράγουν αντισώματα. Αυτό είναι σύνηθες και αρκετά φυσιολογικό, καθώς αυτές οι αλλαγές βοηθούν το ανοσοποιητικό να βελτιώσει τα αντισώματα, καταπολεμώντας τις λοιμώξεις πιο αποτελεσματικά.
Αυτό που ήταν κοινό σε όλους τους ασθενείς VIIT, ήταν αυτή η αλλαγή. Όταν άλλαζε ένα μόνο μικρό μέρος του αντισώματος, αυτό απέκτησε την δυνατότητα να συνδέεται πολύ ισχυρά με τον παράγοντα 4 των αιμοπεταλίων.
Προηγούμενη έρευνα από την ίδια ομάδα είχε ήδη δείξει ότι οι περισσότεροι ασθενείς με VITT φέρουν μια συγκεκριμένη παραλλαγή του ανοσοποιητικού γονιδίου που διαμορφώνει τη δομή των αντισωμάτων που παράγουν.
Η μετάλλαξη που κατάφεραν να εντοπίσουν οι ερευνητές, εμφανίζεται μόνο σε αντισώματα που βασίζονται σε αυτό το γενετικό υπόβαθρο, ώστε να τους επιτρέπεται να προσκολληθούν ισχυρά στον παράγοντα 4 των αιμοπεταλίων.
Η νέα ανακάλυψη δείχνει γιατί ο VITT είναι πιο σπάνιος, καθώς απαιτεί δύο απίθανα συμβάντα, τα οποία θα πρέπει να συμβούν ταυτόχρονα. πρώτον, ένα άτομο πρέπει να κληρονομήσει τη συγκεκριμένη παραλλαγή του ανοσοποιητικού γονιδίου. Δεύτερον, πρέπει να εμφανιστεί μια σπάνια μετάλλαξη σε ένα από τα κύτταρα που παράγουν αντισώματα και ανταποκρίνονται στον αδενοϊό. Μόνο όταν συμβούν και τα δύο συμβάντα ταυτόχρονα, το ανοσοποιητικό σύστημα αρχίζει να στοχεύει τον παράγοντα 4 των αιμοπεταλίων.
Γιατί πρέπει να κατανοήσουμε ακόμα καλύτερα τον VITT
Με την COVID να έχει περάσει πλέον και με τους εμβολιασμούς να έχουν σταματήσει, γιατί συνεχίζουμε να μελετάμε την VITT;
Τα εμβόλια που βασίζονται στον αδενοϊό παραμένουν ένα σημαντικό εργαλείο στην μάχη με τους ιούς. Αυτά τα εμβόλια είναι ευέλικτα, φθηνά και μπορούν να εφαρμοστούν εύκολα παγκοσμίως. Μάλιστα, σε μια ενδεχόμενη πανδημία στο μέλλον, είναι πολύ πιθανό να έχουμε παρόμοια εμβόλια.
Παράλληλα, οι επιστήμονες παρατηρούν αρκετούς ασθενείς με σύνδρομα που μοιάζουν με VITT, όμως δεν έχουν σχέση με τον εμβολιασμό. Αυτές οι περιπτώσεις μπορεί μερικές φορές να προκληθούν από ιογενείς λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένων των αδενοϊών και του κυτταρομεγαλοϊού.
Μια παρόμοια διαδικασία έχει επίσης εμπλακεί σε άτομα με επαναλαμβανόμενους θρόμβους αίματος επί πολλά χρόνια, επαναλαμβανόμενες αποβολές και εγκεφαλικό επεισόδιο σε νεογέννητο μωρό που προκαλείται από αντισώματα της μητέρας που στοχεύουν τον παράγοντα 4 των αιμοπεταλίων.
Με τους επιστήμονες να καταλαβαίνουν περισσότερο πως προκαλείται η VITT, στο μέλλον θα έχουμε πιο ασφαλή εμβόλια, ώστε να μην έχουμε αντίστοιχες ανοσολογικές αντιδράσεις.
