Η NASA έχει δεσμευτεί να παρατείνει την πρωτοποριακή εξερεύνηση του προγράμματος Voyager για αρκετά ακόμη χρόνια, παρά τις προκλήσεις που θέτουν οι γηρασμένοι διαστημικοί ανιχνευτές, οι οποίοι ξεκίνησαν το κοσμικό τους ταξίδι το 1977.
Έχοντας διανύσει δισεκατομμύρια μίλια, οι ανιχνευτές αυτοί αντιμετώπισαν τεχνικά προβλήματα, γεγονός που ώθησε τη NASA να αναπτύξει διορθώσεις λογισμικού, νωρίτερα φέτος.
Πρόσφατα, επιβεβαιώθηκε ένα νέο πρόβλημα που επηρεάζει το σύστημα δεδομένων πτήσης (FDS) του Voyager 1, εμποδίζοντας τη λειτουργία του υποσυστήματος της μονάδας διαμόρφωσης τηλεμετρίας (TMU).
Αν και το Voyager 1 μπορεί να λαμβάνει εντολές, δεν μπορεί να μεταδώσει μηχανικά και επιστημονικά δεδομένα λόγω αυτής της βλάβης στην επικοινωνία.
Η TMU, σχεδιασμένη να στέλνει δεδομένα μέσω δυαδικού κώδικα, έχει πλέον κολλήσει σε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο, αψηφώντας τις συμβατικές προσπάθειες αντιμετώπισης προβλημάτων.
Βίντεο κόβει την ανάσα, δείχνει με τρελή ταχύτητα το Orion να μπαίνει στην ατμόσφαιρα της Γης
Η NASA αναμένει αρκετές εβδομάδες για την ανάπτυξη μιας πιθανής λύσης, δεδομένης της παρατεταμένης διάρκειας του προγράμματος πέραν της αρχικής εκτίμησης της διάρκειας ζωής του.
Με τα σήματα να χρειάζονται 22,5 ώρες για να φτάσουν στο Voyager 1, η αξιολόγηση οποιασδήποτε διόρθωσης απαιτεί τουλάχιστον δύο ημέρες. Κάτι που καθιστά το εγχείρημα αρκετά δύσκολο.
Παρά τις αβεβαιότητες, η Linda Spilker, επιστήμονας του προγράμματος Voyager, αναγνωρίζει το αναπόφευκτο του αποχαιρετισμού αυτών των ανθεκτικών διαστημοπλοίων.
Ούτως ή άλλως, αυτά τα τεχνολογικά θαύματα ξεπέρασαν την αρχική τετραετή αποστολή τους και επηρέασαν σημαντικά την κατανόηση του ηλιακού συστήματος και του διαστρικού χώρου. Οπότε, ίσως ήρθε η ώρα να πουν αντίο.
Παρ’ όλα αυτά, η ομάδα Voyager παραμένει αφοσιωμένη στη μεγιστοποίηση της λειτουργικής διάρκειας ζωής των ανιχνευτών, αναγνωρίζοντας τη βαθιά σημασία τους για την ανθρωπότητα.
