Μπορεί σήμερα οι φάλαινες να είναι τα μεγαλύτερα πλάσματα του ωκεανού, όμως ήταν αρκετά διαφορετικά πριν από 26 δισεκατομμύρια χρόνια. Τότε, οι πρόγονοι των φαλαινών ήταν πολύ μικρότεροι, όμως όχι απροστάτευτες. Ανακαλύφθηκε ένα νέο είδος φάλαινας από το παρελθόν, του οποίου η εμφάνιση μπορεί να μπερδεύει.
Αυτό το είδος είναι το Janjucetus dullardi, που πήρε το όνομά του από τον κάτοικο της Βικτώριας (Αυστραλία), Ross Dullard. Το 2019, έκανε μια βόλτα σε μια παραλία κοντά στο Jan Juc όταν συνάντησε ένα απολιθωμένο μέρος του κρανίου που περιείχε ελάχιστα φθαρμένα δόντια και οστά αυτιών.
Ο Dullard δώρισε το απολίθωμα στα Μουσεία Βικτώρια, όπου μια ομάδα επιστημόνων ανέλαβε την συναρμολόγηση την κομματιών του πλάσματος.
Όταν η συναρμολόγηση τελείωσε, οι επιστήμονες προσδιόρισαν πως πρόκειται για ένα νέο είδος, νεαρής ηλικίας, μέλος των Mammalodontidae. Πρόκειται για μια οικογένεια φαλαινών που έζησε πριν από 30 με 23 εκατομμύρια χρόνια, κατά τη διάρκεια του Ολιγόκαινου. Απολιθώματα που ανήκουν σε αυτήν την οικογένεια έχουν βρεθεί μόνο γύρω από τη νοτιοανατολική Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, και το J. dullardi είναι μόλις το τέταρτο είδος που έχει ανακαλυφθεί ποτέ.
«Αυτή η περιοχή ήταν κάποτε το λίκνο για μερικές από τις πιο ασυνήθιστες φάλαινες στην ιστορία και μόλις τώρα αρχίζουμε να αποκαλύπτουμε τις ιστορίες τους», δήλωσε σε μια δήλωση ο Δρ. Erich Fitzgerald, Ανώτερος Επιμελητής Παλαιοντολογίας Σπονδυλωτών στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Μουσείων Βικτώρια και κύριος συγγραφέας της μελέτης που περιγράφει το νέο είδος.
Πίστωση εικόνας: Tom Breakwell μέσω Μουσείων Βικτώριας
Αυτό το είδος έχει αιχμηρά δόντια και όπως άλλες φάλαινες με τέτοια δόντια, κολυμπούσε στους ωκεανούς εκείνη την περίοδο. Η J. Dullardi ήταν μια σχετικά μικρή φάλαινα. Εκτιμάται πως είχε μήπως από 2.05 μέχρι 2.18 μέτρα, όσο δηλαδή ένα κρεββάτι.
Κάπου εδώ όμως σταματάει να είναι η μικρή γλυκούλα φάλαινα. Η συγκεκριμένη φάλαινα είναι κάτι που μάλλον δε θα θέλαμε να συναντήσουμε στη θάλασσα. Μια πεινασμένη J. dullardi θα ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνη, με μεγάλα μάτια και σώμα φτιαγμένο για κυνήγι.
«Είναι ουσιαστικά μια μικρή φάλαινα με μεγάλα μάτια και ένα στόμα γεμάτο αιχμηρά, κοφτερά δόντια», δήλωσε ο Ruairidh Duncan, διδακτορικός φοιτητής στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Μουσείων Βικτώρια και στο Πανεπιστήμιο Monash, και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. «Φανταστείτε την εκδοχή μιας φάλαινας που μοιάζει με καρχαρία – μικρή και απατηλά χαριτωμένη, αλλά σίγουρα όχι ακίνδυνη».
Πίστωση εικόνας: Έργο τέχνης του Ruairidh Duncan μέσω του Museums Victoria
Το τελευταίο εύρημα μας δίνει μια καλή εικόνα για τα δόντια και τα οστά των αυτιών, που είχαν οι φάλαινες εκείνη την εποχή, καθώς έχουν διατηρηθεί σε ασυνήθιστα καλή κατάσταση και με μεγάλη λεπτομέρεια.
H Γη πλησιάζει σε ένα σημείο χωρίς πλέον επιστροφή!
Οι ερευνητές έκαναν αξονικές τομογραφίες στα οστά των αυτιών, κάτι που τους έδωσε καλύτερη κατανόηση του πως αυτά τα είδη, αντιλαμβάνονταν το ωκεάνιο περιβάλλον τους.
«Αυτό το απολίθωμα ανοίγει ένα παράθυρο στο πώς οι αρχαίες φάλαινες μεγάλωναν και άλλαζαν, και πώς η εξέλιξη διαμόρφωσε το σώμα τους καθώς προσαρμόζονταν στη ζωή στη θάλασσα», δήλωσε ο Fitzgerald.
Οι επιστήμονες καλούν το κοινό να βοηθήσει στην ανακάλυψη περισσότερών απολιθωμάτων από αυτά τα πλάσματα, για αυτό και ονόμασαν αυτό το είδος προς τιμή του Dullard, που ανακάλυψε τα απολιθώματα.
«Αυτού του είδους η δημόσια ανακάλυψη και η αναφορά της στο μουσείο είναι ζωτικής σημασίας», δήλωσε ο Fitzgerald. «Η ανακάλυψη του Ross ξεκλείδωσε ένα ολόκληρο κεφάλαιο στην εξέλιξη των φαλαινών που δεν έχουμε ξαναδεί. Είναι μια υπενθύμιση ότι απολιθώματα που αλλάζουν τον κόσμο μπορούν να βρεθούν στην ίδια σας την αυλή».
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Zoological Journal of the Linnean Society.
