Ο διαβήτης τύπου 5 μόλις αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστή μορφή διαβήτη από τη Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη. Παρ όλα αυτά υπάρχουν περισσότεροι από δώδεκα διαφορετικοί τύποι διαβήτη και η ταξινόμηση τους δεν είναι τόσο σαφής όσο υποδηλώνει η αρίθμηση τους.
Επιγραμματικά ο διαβήτης τύπου 1 προκαλείται από το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού που επιτίθεται λανθασμένα στα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη στο πάγκρεας. Αυτή η αυτοάνοση αντίδραση μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, από τη βρεφική ηλικία έως τα γηρατειά. Δεν συνδέεται με τη διατροφή ή τον τρόπο ζωής. Αντίθετα, πιθανότατα προκύπτει από έναν συνδυασμό γενετικής προδιάθεσης και περιβαλλοντικών παραγόντων όπως ιογενείς λοιμώξεις. Η θεραπεία περιλαμβάνει δια βίου ινσουλινοθεραπεία, η οποία χορηγείται μέσω ενέσεων ή αντλιών.
Ακόμη ο διαβήτης τύπου 2 είναι η πιο κοινή μορφή της πάθησης και συχνά συνδέεται με υψηλό ΔΜΣ (δείκτη μάζας σώματος). Ωστόσο, μπορεί επίσης να επηρεάσει άτομα με φυσιολογικό βάρος, ιδιαίτερα εκείνα με ισχυρή γενετική προδιάθεση. Ορισμένες εθνοτικές ομάδες διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο, ακόμη και με χαμηλότερο σωματικό βάρος. Η ενίσχυση της παραγωγής ινσουλίνης από τον οργανισμό μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Ορισμένα φάρμακα ενισχύουν την παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας, ενώ άλλα βελτιώνουν την ευαισθησία στην ινσουλίνη.
Ακόμη υπάρχει ο διαβήτης κύησης ο οποίος αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, συνήθως μεταξύ 24ης και 28ης εβδομάδας. Προκαλείται από ορμονικές αλλαγές που μειώνουν την ευαισθησία του οργανισμού στην ινσουλίνη. Υπάρχουν ακόμη τουλάχιστον εννέα υποτύποι διαβήτη που περιλαμβάνουν σπάνιες γενετικές μορφές, που μερικές φορές προκαλούνται από μία μόνο γενετική αλλαγή. Άλλοι μπορεί να προκληθούν από θεραπεία, όπως χειρουργική επέμβαση ή φάρμακα, όπως τα στεροειδή.
Βρέθηκε το συναρπαστικό χαρακτηριστικό των υγρών δαχτύλων που όλοι έχουμε
Πλέον υπάρχει και ο διαβήτης τύπου 5 καθώς αυτή η νεοχαρακτηρισμένη μορφή συνδέεται με τον υποσιτισμό κατά την πρώιμη ζωή. Ο διαβήτης τύπου 5 είναι πιο συχνός στις φτωχότερες χώρες και επηρεάζει περίπου 20-25 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Μελέτες σε τρωκτικά έχουν δείξει ότι μια δίαιτα χαμηλή σε πρωτεΐνες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή της εφηβείας οδηγεί σε κακή ανάπτυξη του παγκρέατος. Το μικρότερο πάγκρεας αποτελεί παράγοντα κινδύνου για διαφορετικές μορφές διαβήτη. Ουσιαστικά, η ύπαρξη λιγότερων αποθεμάτων κυττάρων που παράγουν ινσουλίνη. Αξίζει να αναφέρουμε ότι η κατανόηση των συγκεκριμένων τύπων διαβήτη που έχει ο εκάστοτε ασθενής είναι ζωτικής σημασίας για την παροχή της σωστής θεραπείας.
