Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb (JWST) έδωσε μια νέα άποψη για το σύμπαν καθώς απεικονίστηκε για πρώτη φορά μια νέα εικόνα του protostar HH30.
Η νέα αυτή εικόνα δείχνει τον πρωτοπλανητικό δίσκο που φαίνεται στην άκρη, με μια κωνική εκροή αερίου και σκόνης, με έναν στενό πίδακα που εκτοξεύεται στο διάστημα. Το JWST είναι το πιο προηγμένο διαστημικό παρατηρητήριο που κατασκευάστηκε ποτέ και περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο στο δεύτερο σημείο Lagrange, περίπου 1,5 εκατομμύριο χιλιόμετρα από τη Γη. Διαθέτει ισχυρά υπέρυθρα όργανα που μπορούν να κοιτάξουν μέσα από τη σκόνη για να μελετήσουν το σχηματισμό άστρων, γαλαξιών, ακόμη και ατμόσφαιρες εξωπλανητών. Πρόσφατα λοιπόν το JWST χρησιμοποιήθηκε για τη μελέτη του protostar HH30.
To HH30 είναι ένα νεαρό αστρικό σύστημα που βρίσκεται περίπου 450 έτη φωτός μακριά στον αστερισμό του Ταύρου και είναι ενσωματωμένο στο σκοτεινό σύννεφο LDN1551. Στο κέντρο του βρίσκεται ένα νεογέννητο αστέρι ενσωματωμένο σε έναν πυκνό δίσκο αερίου και σκόνης, ο οποίος τροφοδοτεί τον σχηματισμό του. Το HH30 είναι ένα αντικείμενο Herbig-Haro, ένα μικρό, φωτεινό νεφέλωμα που έχει βρεθεί σε μια περιοχή σχηματισμού άστρων. Τα αντικείμενα Herbig-Haro τείνουν να είναι παροδικά και εξελίσσονται σε διάστημα μερικών χιλιάδων ετών καθώς οι πίδακες αλληλοεπιδρούν με μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα.
Οι παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble αποκάλυψαν μια εκπληκτική εικόνα του δίσκου, που φαίνεται από άκρη σε άκρη, που κρύβει το κεντρικό αστέρι ενώ επιτρέπει στους αστρονόμους να μελετήσουν τις πολύπλοκες διαδικασίες σχηματισμού άστρων και πλανητών. Η ομάδα των αστρονόμων συνδύασε εικόνες από το JWST, το HST και το ALMA ώστε να μπορέσουν να μελετήσουν την εμφάνιση του δίσκου σε πολλαπλά μήκη κύματος. Οι παρατηρήσεις αποτυπώθηκαν υπέροχα σε αυτή τη νέα εικόνα στην οποία το HH30 φαίνεται με πρωτοφανή λεπτομέρεια.
Ποια είναι τα νέα μυστηριώδη ραδιοσήματα που ανιχνεύτηκαν από το διάστημα
Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μεγαλύτεροι κόκκοι σκόνης φαίνεται να μεταναστεύουν μέσα στο δίσκο και να κατακάθονται σε ένα λεπτό στρώμα. Πιστεύεται ότι αυτό σηματοδοτεί ένα σημαντικό μέρος του σχηματισμού των πλανητικών συστημάτων, με τους κόκκους να συσσωρεύονται για να σχηματίσουν μικρότερους βράχους και τελικά πλανήτες. Ακόμη η μελέτη αποκάλυψε μια σειρά από διαφορετικές δομές ενσωματωμένες η μία μέσα στην άλλη καθώς ένας στενός πίδακας υψηλής ταχύτητας φάνηκε να αναδύεται από τον κεντρικό δίσκο. Η μελέτη αυτή βοηθά τους ειδικούς να μάθουν περισσότερα για το τρόπο με τον οποίο σχηματίζονται τα εξωπλανητικά συστήματα.
