Οι επιστήμονες ανακάλυψαν για πρώτη φορά ενδείξεις που δείχνουν την πιθανή ύπαρξη ενός πλανήτη δεύτερης γενιάς γύρω από έναν λευκό νάνο, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση περίπου 270 ετών φωτός από τη Γη.
Τα χημικά στοιχεία που εντοπίστηκαν υποδηλώνουν ότι τα αέρια τα οποία εκτοξεύτηκαν από το νεκρό άστρο HS 0209+0832 ενδέχεται να σχημάτισαν έναν εξωγήινο κόσμο με μέγεθος παρόμοιο με αυτό του Δία. Η σχετική μελέτη δημοσιεύθηκε στις 5 Οτκωβρίου 2026 στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Nature Astronomy.
Τι έδειξε η επιστημονική μελέτη για τον λευκό νάνο
Μια ομάδα ερευνητών με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο επανεξέτασε δεδομένα που είχε συλλέξει το διαστημικό τηλεσκόπιο «Hubble» της NASA. Κατά τη διάρκεια της ανάλυσης, εντόπισε περίπου 100 άγνωστα χημικά χαρακτηριστικά γύρω από τον πυκνό νεκρό αστέρα, ο οποίος βρίσκεται στον Γαλαξία μας και είναι ορατός στον αστερισμό του Κήτους.
Όπως αναφέρουν οι επιστήμονες, ο πλανήτης μπορεί να σχηματίστηκε από αστρική ύλη που αποβλήθηκε βίαια από τον λευκό νάνο κατά τη διαδικασία του θανάτου του.
Τι είναι ο πλανήτης δεύτερης γενιάς και πώς δημιουργείται
Η ανακάλυψη αυτή αναθεωρεί όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για την αστροφυσική. Οι περισσότεροι πλανήτες στο σύμπαν δημιουργούνται κατά τη γέννηση ενός άστρου, όταν ένα γιγάντιο νέφος αερίων και σκόνης καταρρέει λόγω βαρύτητας. Τα σωματίδια που περισσεύουν συγκρούονται, συμπυκνώνονται και σταδιακά σχηματίζουν πλανήτες.
Ωστόσο, η νέα μελέτη επισημαίνει ότι ενδέχεται να υπάρχει και ένας δεύτερος τρόπος δημιουργίας. Αυτός ακριβώς περιγράφεται με τον όρο πλανήτης δεύτερης γενιάς.
Όταν ένα άστρο σαν τον Ήλιο καταρρεύσει, διογκώνεται, γίνεται ερυθρός γίγαντας και αποβάλλει τα εξωτερικά του στρώματα και καταλήγει ως λευκός νάνος.
Παράλληλα, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, το υλικό που εκτοξεύεται επιστρέφει προς τον λευκό νάνο και σχηματίζει δίσκο προσαύξησης. Μιλάμε δηλαδή για έναν κόσμο που γεννιέται κυριολεκτικά μέσα από τις στάχτες του μητρικού του άστρου.
Αν η ύπαρξη του ουράνιου αυτού σώματος επιβεβαιωθεί, θα έχουμε τις πρώτες ενδείξεις ότι η πλανητική δημιουργία δεν σταματά με το τέλος της ζωής ενός άστρου, αλλά μπορεί να ξεκινήσει από την αρχή σε μια νέα εξελικτική φάση.