Νέα προβλήματα αντιμετωπίζει το Artemis II της NASA. To βασικό πρόβλημα είναι οι διαρροές υδρογόνου στο σύστημα τροφοδοσίας του πυραύλου.
Το αποτέλεσμα του προβλήματος είναι νέα καθυστέρηση και μετατόπιση του χρονοδιαγράμματος εκτόξευσης.
Τι πήγε στραβά στην πρόβα εκτόξευσης
Κατά τη διάρκεια μίας δοκιμής με κανονική φόρτωση καυσίμων, οι μηχανικοί εντόπισαν διαρροή υγρού υδρογόνου στο σημείο σύνδεσης με τον πύραυλο. Η διαδικασία σταμάτησε άμεσα, έγιναν τεχνικές παρεμβάσεις και η ροή ξεκίνησε ξανά, όμως το πρόβλημα επανεμφανίστηκε.
Η πρόβα τελικά διακόπηκε πριν ολοκληρωθεί. Μαζί με τη διαρροή καταγράφηκαν και δευτερεύοντα τεχνικά θέματα, όπως διακοπές στην ηχητική επικοινωνία και ενδείξεις πίεσης στην καταπακτή του θαλάμου πληρώματος. Σε τέτοιες δοκιμές, ακόμη και μικρές αποκλίσεις αρκούν για ακύρωση.
Γιατί το υγρό υδρογόνο είναι τόσο δύσκολο καύσιμο
Το υγρό υδρογόνο προσφέρει πολύ υψηλή ενεργειακή απόδοση, αλλά είναι από τα πιο απαιτητικά καύσιμα στη διαχείριση. Αποθηκεύεται σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες και χρειάζεται απόλυτα στεγανές βαλβίδες και συνδέσεις. Μικρές μεταβολές θερμοκρασίας ή πίεσης μπορούν να δημιουργήσουν διαρροές.
Παρόμοιο σενάριο είχε εμφανιστεί και στην προηγούμενη αποστολή Artemis I, η οποία επίσης καθυστέρησε μήνες πριν πετάξει τελικά με επιτυχία. Το μοτίβο αυτό δημιουργεί ανησυχία για το κατά πόσο το σύστημα έχει πλέον σταθεροποιηθεί πλήρως.
Η σημασία της Artemis II για το πρόγραμμα
Η Artemis II δεν είναι απλώς μια ακόμα πτήση. Είναι η πρώτη επανδρωμένη αποστολή του νέου σεληνιακού προγράμματος και το βασικό βήμα πιστοποίησης πριν από μελλοντική προσελήνωση. Το πλήρωμα τεσσάρων αστροναυτών θα πραγματοποιήσει πολυήμερη πτήση γύρω από τη Σελήνη χωρίς προσεδάφιση.
Η NASA ξεκαθαρίζει ότι η ασφάλεια προηγείται του χρονοδιαγράμματος. Αν και οι καθυστερήσεις είναι συνηθισμένες στη διαστημική τεχνολογία, κάθε νέα τεχνική εμπλοκή αυξάνει την πίεση. Το σεληνιακό comeback παραμένει στόχος, αλλά θα γίνει μόνο όταν όλα τα κρίσιμα συστήματα λειτουργούν χωρίς αστερίσκους.
