Σύμφωνα με δικαστική απόφαση που αναρτήθηκε στη Νομική Τράπεζα Πληροφοριών «Ισοκράτης», το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (υπ’ αριθμ. 10428/2026) υποχρεώνει την Alpha Bank να αποζημιώσει συνταξιούχο καταθέτη, ο οποίος απώλεσε ποσό ύψους 10.000 ευρώ εξαιτίας ηλεκτρονικής απάτης, επιδικάζοντας παράλληλα χρηματική ικανοποίηση 1.000 ευρώ για ηθική βλάβη.
Το χρονικό της υποκλοπής και η μεταφορά των 10.000 ευρώ
Η υπόθεση εκτυλίχθηκε την 1η Απριλίου 2022, με την απόφαση να δημοσιεύεται στις 23 Σεπτεμβρίου 2026. Ο ενάγων, συνταξιούχος κάτοικος Γλυφάδας, επισκέφθηκε υποκατάστημα της τράπεζας επί της λεωφόρου Βουλιαγμένης με σκοπό να αποκαταστήσει την πρόσβασή του στο web banking. Αφού παρέλαβε τα νέα στοιχεία εισόδου, προχώρησε σε αλλαγή username και password, ακολουθώντας την τυπική διαδικασία αρχικής ενεργοποίησης.
Αργά το βράδυ της ίδιας ημέρας, ο καταθέτης επιχείρησε να συνδεθεί από το κινητό του τηλέφωνο, διαπιστώνοντας ότι η είσοδος στο e-banking είχε αποκλειστεί. Μέσα σε λίγα λεπτά έλαβε διαδοχικές ειδοποιήσεις: στις 00:10 π.μ. ενημερώθηκε ότι το ημερήσιο όριο μεταφορών αυξήθηκε στις 12.000€, ενώ στις 00:15 ειδοποιήθηκε ότι εκτελέστηκε μεταφορά 10.000€ προς γαλλική τράπεζα.
Η άρνηση της τράπεζας και η επίκληση του κωδικού OTP
Ο παθών κάλεσε την τηλεφωνική εξυπηρέτηση της τράπεζας μόλις 15 λεπτά μετά το συμβάν, δηλώνοντας ότι ουδέποτε έδωσε σχετική εντολή, ενώ ζήτησε άμεσα το κλείδωμα των κωδικών και το μπλοκάρισμα των καρτών του. Στις 4 Απριλίου 2022 κατέθεσε επίσημο έντυπο αμφισβήτησης συναλλαγών. Παρά ταύτα, η τράπεζα αρνήθηκε να επιστρέψει τα χρήματα, υποστηρίζοντας ότι η συναλλαγή εκτελέστηκε νόμιμα με τη χρήση των προσωπικών του κωδικών και ιδίως του κωδικού OTP.
Το σκεπτικό και ο νόμος 4537/2018
Το δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος, βασιζόμενο στις αυστηρές διατάξεις του νόμου 4537/2018 (ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής οδηγίας PSD2) και του Αστικού Κώδικα. Σύμφωνα με το άρθρο 64 του ν. 4537/2018, διαπιστώθηκε έλλειψη πραγματικής συγκατάθεσης του πελάτη: όταν μια συναλλαγή διενεργείται από μη εξουσιοδοτημένο τρίτο μέσω απάτης, δεν υφίσταται γνήσια εντολή πληρωμής, ακόμη και αν καταχωρήθηκαν οι μυστικοί κωδικοί στο σύστημα.
Παράλληλα, το δικαστήριο έκρινε ότι η τράπεζα παρέλειψε να εφαρμόσει επαρκείς μηχανισμούς αυστηρής ταυτοποίησης και ελέγχου του ύποπτου λογαριασμού υποδοχής στο εξωτερικό. Επιπλέον, παρότι ο καταθέτης αντέδρασε ταχύτατα, το ίδρυμα δεν προχώρησε σε άμεση δέσμευση του ποσού ή ανάκληση της μεταφοράς. Για τους λόγους αυτούς, επιδικάστηκε η καταβολή των 10.000 ευρώ, καθώς και 1.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.
