Κάτω από την επιφάνεια του Ατλαντικού Ωκεανού βρίσκεται ένας εκπληκτικός θησαυρός, ο μεγαλύτερος γνωστός ύφαλος της βαθιάς θάλασσας, που αποτελούμενος από πυκνές συστάδες κοραλλιών-φαντασμάτων που προστατεύουν μυριάδες άγνωστα θαλάσσια πλάσματα.
Αυτό το νεοανακαλυφθέν υποβρύχιο θαύμα, που εκτείνεται σε μια τεράστια περιοχή, έχει αφήσει τους επιστήμονες με δέος μπροστά στην εκπληκτική κλίμακα του. Οι πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις επέτρεψαν στους ερευνητές να εξερευνήσουν ένα μυστηριώδες σημείο στα ανοικτά της ανατολικής ακτής της Βόρειας Αμερικής, αποκαλύπτοντας για πρώτη φορά τα μυστικά του οροπεδίου Μπλέικ.
Θεωρούμενο ως αραιοκατοικημένο, το Οροπέδιο Μπλέικ εξέπληξε τους επιστήμονες, μετά από πάνω από μια δεκαετία συστηματικής χαρτογράφησης και εξερεύνησης, αποκαλύπτοντας έναν από τους μεγαλύτερους βιότοπους κοραλλιογενών υφάλων βαθιάς θάλασσας στον κόσμο.
Σε μια εκτεταμένη προσπάθεια που περιελάμβανε καταδύσεις με υποβρύχια και έρευνες χαρτογράφησης με σόναρ, οι επιστήμονες περιέγραψαν λεπτομερώς ένα τεράστιο σύστημα υφάλων σε ψυχρά νερά σε βάθος μεταξύ 200 και 1.000 μέτρων, εντοπίζοντας ένα αξιοσημείωτο αριθμό 83.908 μεμονωμένων κοραλλιογενών υψωμάτων.
Τα κοράλλια ψυχρού νερού, όπως το Lophelia pertusa, σε αυτή την περιοχή διαφέρουν από τα αντίστοιχα τροπικά, καθώς δεν διαθέτουν συμβιωτικά φύκη. Αυτά τα κοράλλια συντηρούνται φιλτράροντας οργανική ύλη από τα γύρω ρεύματα, σχηματίζοντας διακλαδισμένες δομές που παρέχουν καταφύγιο σε μια ποικιλία οργανισμών της βαθιάς θάλασσας.
Είναι σημαντικό ότι οι πυκνότερες συστάδες κοραλλιών ευθυγραμμίζονται με τα θερμά ρεύματα, τονίζοντας τον ζωτικό ρόλο που παίζουν αυτά τα ρεύματα στην παροχή θρεπτικών ουσιών στο οικοσύστημα.
Αυτή η κολοσσιαία ανακάλυψη, στο Οροπέδιο Μπλέικ, που ήταν γνωστή από τη δεκαετία του 1960, εξέπληξε τους ερευνητές με το εντυπωσιακό μέγεθός της – σχεδόν τρεις φορές το μέγεθος του Εθνικού Πάρκου Yellowstone.
Καθώς οι ύφαλοι βαθέων υδάτων αντιμετωπίζουν απειλές από την κλιματική αλλαγή, την υπεραλίευση και τις εξορυκτικές δραστηριότητες, η κατανόηση και η προστασία αυτών των οικοσυστημάτων καθίσταται υψίστης σημασίας για την υπεύθυνη διαχείριση των ωκεανών.
Το μυστήριο με τις τρύπες στο πυθμένα των ωκεανών επιτέλους λύθηκε
