Ορισμένα, άκρως τρομακτικά πλάνα που τραβήχτηκαν από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό δείχνουν τη στιγμή που ένας Ιταλός αστροναύτης παραλίγο να πνιγεί μέσα στο ίδιο του το κράνος.
Το διάστημα, είναι το τελευταίο μέρος που θα μπορούσαμε να σκεφθούμε ότι είναι ιδιαίτερα υγρό και όμως τον Ιούλιο του 2013 ο αστροναύτης Luca Parmitano βρέθηκε σε κίνδυνο να πνιγεί καθώς το κράνος του άρχισε να γεμίζει με νερό.
Ευτυχώς έζησε για να διηγηθεί την ιστορία περιγράφοντας πόσο κοντά έφτασε στον θάνατο.
Το περιστατικό έλαβε χώρα ενώ ο Parmitano περπατούσε για μια εξωδιαστημική δραστηριότητα που είχε προγραμματιστεί να διαρκέσει έξι ώρες. Ενώ εργαζόταν με καλώδια έξω από τον ISS, ο Parmitano τονίζει: Η απροσδόκητη αίσθηση του νερού στο πίσω μέρος του λαιμού μου με εκπλήσσει και βρίσκομαι σε ένα μέρος όπου θα προτιμούσα να μην εκπλαγώ για κανέναν λόγο.
Αμέσως ενημέρωσε για την μεγάλη αυτή συσσώρευση νερού, αλλά αρχικά οι συνάδελφοί του δεν αντιλήφθηκαν τη σοβαρότητα του προβλήματος.
Πλάνα δείχνουν τους αστροναύτες να προσπαθούν να προσδιορίσουν την πηγή του νερού, με τον ίδιο να θυμάται πώς σκέφτηκαν ότι πρέπει να ήταν πόσιμο νερό από τον εξοπλισμό του ή ακόμη και ιδρώτας, αν και ήταν ιδιαίτερα κρύο για να είναι ιδρώτας.
Αμέσως έλαβε εντολή να επιστρέψει στο airlock του ISS, ενώ ο συνάδελφός του ασφάλιζε τα πάντα έξω. Καθώς επέστρεφε, το νερό συνέχισε να ανεβαίνει μέχρι που κάλυψε σχεδόν πλήρως το μπροστινό μέρος του προσώπου του. Εκτός από το νερό που έθεσε σε κίνδυνο την όρασή του, ο Parmitano άρχισε να δυσκολεύεται ακόμη περισσότερο όταν έδυσε ο ήλιος.
Η ικανότητά μου να δω είχε ήδη μειωθεί από το νερό και πλέον εξαφανίζεται εντελώς, καθιστώντας τα μάτια μου άχρηστα. Αλλά το χειρότερο είναι ότι το νερό καλύπτει τη μύτη μου, μια πραγματικά απαίσια αίσθηση που την κάνω χειρότερη με τις μάταιες προσπάθειές μου να μετακινήσω το νερό κουνώντας το κεφάλι μου.
Μην βλέποντας ουσιαστικά τίποτα, σκέφθηκε να ακολουθήσει την ζώνη ασφαλείας του για να γυρίσει πίσω, κάτι που τελικώς αποδείχθηκε σωτήριο και να βγάλει τη μάσκα, λίγο πριν η επόμενη ανάσα του γίνει και η τελευταία.
