Είμαι σίγουρος, πως αφού διαβάσετε το άρθρο, τότε θα με κατηγορήσετε πως είμαι άλλο ένα fanboy της Apple, ή ότι έχω μετοχές, ή ότι είμαι άλλο ένα ποζέρι. Just for the history, έχω ένα Macbook Pro, το οποίο αποτελεί τον βασικό μου υπολογιστή, όσον αφορά τη διασκέδαση, το downloading, τη συγγραφή των άρθρων, την αποθήκευση των φωτογραφιών μου, τη διαφύλαξη των επαφών του iPhone μου, και την επικοινωνία μου. Έχω επίσης ένα desktop που “τρέχει” Windows, σαν “πειραματόζωο” για την επαγγελματική μου ιδιότητα. Tablet, δεν κατέω ακόμα, λόγω μη πραγματικής ανάγκης, αλλά αν έπαιρνα, θα ήταν ένα με Windows 8 Pro, και μάλλον το Surface της Microsoft, πάλι σαν “πειραματόζωο”, σαν εργαλείο για τη δουλειά μου, αλλά και σαν διαγνωστικό για το αμάξι μου, που υπεραγαπώ, και ας μην είναι τόσο συνεργάσιμο, τον τελευταίο χρόνο! Άρα, πιστεύω πως το μόνο που δεν είμαι, είναι ακόμα ένα fanboy! Το παρακάτω κείμενο, αφορά ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ απόψεις και η τελική μου απόφαση για το τι υποστηρίζω, βγαίνει από εμπειρίες, κατά βάση επαγγελματικές.
Αν ξεκινήσουμε αυστηρά ιστορικά, τότε καταλήγουμε στο γεγονός, πως το iOS και το Android, έχουν την ίδια βάση. Το Unix. Τότε, γιατί τόση διαφορά και τόση διαμάχη; Keep in mind, πως και τα δύο λειτουργικά, ξεκίνησαν να αναπτύσσονται με βάση την Αμερικάνικη αγορά.
Ξεκινώντας από τη δομή των δύο αυτών, εξίσου δημοφιλών λειτουργικών, βλέπουμε μια χαώδη διαφορά στο θέμα αντίληψης της έννοιας της ασφάλειας. Η μεν Apple, κλασσική στο θέμα “δεν εμπιστεύομαι ούτε τον αδερφό μου”, έχει κλείσει, σχεδόν, τα πάντα που θα μπορούσαν να θέσουν τη σταθερότητα του λειτουργικού της σε κίνδυνο, άρα να καταστρέψουν την εικόνα της στο θέμα της αξιοπιστίας (θεωρώ κοινώς αποδεκτό το γεγονός, πως η Apple αποτελεί σύμβολο αξιοπιστίας στις συσκευές της, όχι μόνο στα κινητά). Πρώτο και βασικό, το θέμα του “censoring” που κάνει, για να “ανέβει” μια εφαρμογή στο App Store. Δεν μπορεί κανένας developer να επέμβει στις βασικές λειτουργίες του iPhone, ξεκινώντας από τη διαχείριση του bluetooth, μέχρι την αλλαγή στα εικονίδια του κινητού αλλά και την εγκατάσταση ringtones!
Επίσης είναι ο μόνος κατασκευαστής που δεν δέχεται κάρτα μνήμης απευθείας στη συσκευή (μόνο με κάποιον αντάπτορα που επιτρέπει τη μεταφορά εικόνων από και προς την iOS based συσκευή). Αυτό με βάσει την πολιτική ασφαλείας που αντιπροσωπεύει, δικαιολογείται, μιας και αποτελεί τρελό κενό ασφαλείας στο θέμα εγκατάστασης κακόβουλου λογισμικού και διευκόλυνσης του jailbreak που μόνο στο άκουσμα, οι εργαζόμενοι στην εταιρία (από τον CEO, μέχρι την καθαρίστρια) βγάζουν καντήλες!
Στο πολυσυζητημένο θέμα του bluetooth τώρα! Όλοι οι Applehaters, σε συζητήσεις, είναι το κρυφό χαρτί που κρατάνε και σίγουρα, σε συζητήσεις που θυμίζουν το παιχνίδι Υπερατού (αυτό με τις κάρτες που είχε αυτοκίνητα και τρέλαινε τα πιτσιρίκια στα τέλη του προηγούμενου αιώνα…). Κανένας όμως εκ των δύο πλευρών, δεν έχει σκεφτεί τον πραγματικό λόγο που η εταιρία υπεραμύνεται αυτής της θέσης! Τα έσοδα της Apple δεν είναι μόνο από τις πωλήσεις των συσκευών της, αλλά και από το εκπληκτικό μαγαζί που έχει στήσει με την διάθεση τραγουδιών και ταινιών! 
Σχεδόν όλες οι δισκογραφικές εταιρίες στον κόσμο αλλά και οι κινηματογραφικές, έχουν εμπορική συμφωνία με την εταιρία, έτσι ώστε να μπορούν να πουλάνε τα πνευματικά τους προϊόντα στο iTunes! Δεν θα ήταν λοιπόν καταστροφικό το γεγονός της απελευθέρωσης του bluetooth, μέσω του οποίου ο κάθε ένας θα μπορούσε να ανταλλάξει τραγούδια, και βίντεο; Μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για ανταλλαγή φωτογραφιών, μόνο μεταξύ iOS συσκευών. Και εδώ, η θέση της δικαιολογείται, μιας και το να συνεργάζεσαι με τον αντίπαλο, εκτός του ότι δεν σε “ανεβάζει” στα μάτια του καταναλωτή που μάχεται να υποστηρίξει την επιλογή του, σε εκθέτει στο θέμα ασφάλειας (πάλι θέμα stability και jailbreak).
Άλλο ένα θέμα για οποίο η Apple έχει αποκτήσει φανατικούς “εχθρούς”, αποτελούσε μέχρι πρότινος η υποστήριξη του flash player! Όταν οι Android fans κατάλαβαν πως το iPhone (και αργότερα το iPad) δεν υποστήριζαν flash, τότε έκαναν πάρτυ για μια νίκη που κράτησε 2-3 χρόνια. Πλέον ούτε η Google το υποστηρίζει, τουλάχιστον επισήμως, και τα kudos πρέπει να πάνε στην Apple, για την εγκατάλειψη αυτής της απαρχαιωμένης τεχνολογίας, που το μόνο που κατάφερνε, ήταν να ξεζουμίζει τους πόρους της συσκευής, με αποτέλεσμα, τρελή κατανάλωση ενέργειας, αλλά και αύξηση της θερμοκρασίας λειτουργίας.
Αρκετά όμως με τα αρνητικά της Apple. Ας πάμε λίγο στα θετικά. Όπως προείπα, τα λειτουργικά αναπτύχθηκαν για την Αμερικάνικη αγορά. Νομίζω πως είναι κοινώς αποδεκτό, πως ο μέσος όρος ικανότητας αντίληψης στην Αμερική δεν είναι τόσο υψηλός! Επομένως, τι καλύτερο από το να σχεδιάσεις έτσι το λειτουργικό σου, που θα μπορεί να το χειρίζεται χωρίς βοήθεια, ο διδάκτωρ Πανεπιστημίου, αλλά και ο redneckάς που το έχει για να φωτογραφίζει και να βιντεοσκοπεί την πτώση από τη σκάλα του φίλου του, που την είχε στερεώσει σε δύο σκαμπό πάνω στο αγροτικό του, σε κατηφόρα, με την P (parking) ταχύτητα στο κιβώτιο, έτσι ώστε να καταφέρει να στερεώσει τη σημαία του Texas, πάνω σε έναν πυλώνα της τοπικής ΔΕΗ; Αγοράζεις το iPhone και στο μισάωρο, το έχεις μάθει και μπορείς να κάνεις τα πάντα! Άλλωστε δεν είναι λίγες οι έρευνες που έχουν δείξει, πως το iPad βοήθησε άτομα με σύνδρομο Down, να μάθουν γρηγορότερα.
Πάμε μετά στο design! Πρώτη η Apple ξεκίνησε το 2001 να βάζει εμμέσως στο μυαλό των καταναλωτών το σημερινό βασικό design των κινητών μέσω του iPod! Μέσω της εξέλιξης αυτού, ήρθε το iPhone, μετά το iPad και παράλληλα, το σχέδιο των άλλων κατασκευαστών.
Τώρα ήρθε η ώρα της οθόνης και του touch! Παλιά, μέχρι το 2005 αν θυμάμαι καλά, έπαιρνες touch συσκευή και κάθε μήνα ήθελε καλιμπράρισμα, και το πενάκι ήταν το δεύτερο πράγμα που έψαχνες. Το πρώτο ήταν η συσκευή. Αδιαμφισβήτητα, η Apple φοράει τις καλύτερες οθόνες της αγοράς! Η διαφορά ευκρίνειας μιας οθόνης Retina, με οποιαδήποτε άλλη είναι χαώδης! Αυτό δε νομίζω πως θέλει και εξήγηση, ούτε τεκμηρίωση. Το δε touch, είναι ακριβέστατο και η διαφορά φάνηκε από την πρώτη κιόλας έκδοση της συσκευής.
Στο Android τώρα, γιατί πολύ ευλόγησα τα γένια μου, και μάλλον σας έχω τσαντίσει! Η προσφορά της Google στην κοινότητα ανοικτού λογισμικού είναι τεράστια! Καμιά άλλη εταιρία, δεν προσέφερε τη δυνατότητα σε έμπειρους και μη developers να αναπτύξουν λογισμικό για το λειτουργικό της! Μπορεί ο καθένας να φτιάξει μια εφαρμογή και να την “τρέχει” στο κινητό του και να είναι υπερήφανος, πως μόνο η δική του συσκευή μπορεί να κάνει κάτι διαφορετικό από τις υπόλοιπες! Είναι σίγουρα ένα μεγάλο δώρο στην κοινωνία της πληροφορικής. Ανοίγει νέους δρόμους και σίγουρα άτομα με φαντασία και δημιουργικότητα βρήκαν το τέλειο φορητό, ψηφιακό τους ταίρι! Δίνει επίσης τη δυνατότητα να κάνεις όπως γουστάρεις το κινητό σου και να βολεύει μόνο εσένα! Μπορείς επίσης να κατεβάσεις εφαρμογές, θέματα, ήχους κλήσης, από οποιονδήποτε, απλά με την αλλαγή μιας ρύθμισης! Αυτό όμως εγκυμονεί και κινδύνους, για τους οποίους έχει αναφερθεί το παρών site πολλές φορές στο παρελθόν. Το μαχαίρι είναι για να κόβει ψωμί. Αν το χρησιμοποιήσεις για να κόψεις λαιμό, δεν φταίει το μαχαίρι, αλλά το χέρι! Αυτό είναι κάτι που το ξέρει η Google, αλλά στη συνείδηση του απλού καταναλωτή (του Αμερικάνου που είπα πριν 😉 ) δεν είναι πάντα ξεκάθαρο. Έτσι, πιστεύω πως παίζει με την τύχη της. Άλλο καλό, είναι η “πολυγλωσσία” που κυριαρχεί στην κοινότητα του Android. Μπορεί οποιοσδήποτε κατασκευαστής να βάλει Android στο προϊόν του, είτε λέγεται Umimobile (Ινδική εταιρία παραγωγής φασόν κινητών, προμηθευτής των Turbo-X smarthpones), είτε λέγεται Samsung. Και αυτό προσφέρει στην ανάπτυξη της τεχνολογίας σε γενικές γραμμές.
Τα αρνητικά που έχει το Android, είναι μη ευδιάκριτα με την πρώτη ματιά. Ίσως γι’ αυτό μέχρι στιγμής δεν φαίνεται το “κακό” μονοπάτι που έχει ακολουθήσει. Το μονοπάτι αυτό, λέγεται, συμβατότητα. Είναι το ίδιο με αυτό που ακολουθούσε η Microsoft μέχρι και την κυκλοφορία των Vista. Ποιό είναι αυτό; Ποιά η κοινή πορεία μιας εταιρίας παραγωγής λειτουργικών για υπολογιστές, που ξεκίνησε τις εργασίες της το 1975, με αυτή που ξεκίνησε να αναπτύσσει λειτουργικά για κινητά μόλις τη πρώτη δεκαετία του 2000; Η κοινή πορεία είναι αυτή η δυνατότητα ακριβώς. Το να παίρνει ο κάθε ένας που κατασκευάζει κάποια συσκευή και να μπορεί να μοντάρει το λειτουργικό πάνω της, έτσι ώστε να μπορεί να τη κάνει στο ελάχιστο λειτουργική. Για να μπορεί να το κάνει αυτό, σημαίνει πως το Android, δίνει τη δυνατότητα γίνει, μέσω της “χαλαρής” ασφάλειας και του open χαρακτήρα του. Το κακό στην όλη υπόθεση είναι πως δεν μπορεί η Google, να διασφαλίσει την ίδια εμπειρία χρήσης με όλους τους κατασκευαστές. Αυτό φαίνεται από τα “κολλήματα” που τραβάνε τα διαφορετικά κινητά με το ίδιο λειτουργικό, αλλά και από το sudden death που μπορεί να πάθει, οποιαδήποτε συσκευή, αν αποφασίσει η Google, να μη δώσει στο κοινό, την έκδοση μέχρι την οποία ο κατασκευαστής, θεωρεί upgradeable τη συσκευή του. Άρα, ο καταναλωτής μένει ξαφνικά ξεκρέμαστος! Δεν εξετάζω το γεγονός πως στο Play Store, υπάρχουν εφαρμογές που για κάποιο χαζό, ή και σοβαρό λόγο, δεν μπορούν να τρέξουν σε όλες τις Android based συσκευές.
Για μένα, το τέλειο προϊόν, δεν υπάρχει. Κάπου χάνει η Apple, κάπου χάνει η Google. Όμως, με τα υπάρχοντα δεδομένα, θα εμπιστευθώ περισσότερο την εταιρία που σχεδιάζει και το software αλλά και το hardware μόνη της, παρά μια εταιρία που παράγει ένα πρόγραμμα “κονσέρβα” και το δίνει στους κατασκευαστές, χωρίς να μπορεί να το ελέγξει.
Αρκετά όμως, με τις δικές μου σκέψεις και παρατηρήσεις. Θέλω πραγματικά να δω τι σκέφτεστε εσείς, τεκμηριωμένα και ωραία, και όχι γιατί “έχει Αθηναϊκές πινακίδες”.
