O Tim Friede είναι ένας άντρας από τις ΗΠΑ, που το αίμα του μπορεί να σώσει χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Οι επιστήμονες φαίνεται να έχουν αναπτύξει ένα σούπερ αντίδοτο για δαγκώματα φιδιών, από το αίμα του Tim, που έχει δαγκωθεί από φίδια εκατοντάδες φορές.
Ερευνητές στα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας, μαζί με την εταιρία Centivax, παρουσίασαν μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Cell. Σε δοκιμές που έκαναν σε ποντίκια, με το αντίδοτο από το αίμα του Tim, βρήκαν πως το κοκτέιλ προστάτευσε τα ζώα από 19 από τα πιο δηλητηριώδη φίδια στον κόσμο. Αυτή με μελέτη μπορεί να οδηγήσει σε ένα αντίδοτο για μια μεγάλη γκάμα δηλητηρίων, σώζοντας έτσι χιλιάδες ανθρώπους, σύμφωνα με τους επιστήμονες.
Το αντίδοτο φιδιού παράγεται σήμερα με τη συλλογή αντισωμάτων ζώων (συνήθως αλόγων) που δημιουργούν ισχυρή ανοσολογική απόκριση στις τοξίνες. Αν και αποτελεσματικά, τα σημερινά αντίδοτα έχουν τους περιορισμούς τους. Συνήθως, τα αντισώματα για τα δηλητήρια και τις τοξίνες ενός συγκεκριμένου φιδιού, δεν προστατεύουν από άλλα είδη φιδιών. Από την άλλη, η ανάμιξη διαφορετικών αντισωμάτων σε ένα κοκτέιλ, μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία μιας πιο αποτελεσματικής θεραπείας, αλλά αυξάνει τον κίνδυνο ορονοσίας, μια επιβλαβούς ανοσολογικής αντίδρασης στις ξένες πρωτεΐνες του αντιδότου.
Εδώ και χρόνια διάφορες ερευνητικές ομάδες προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα αντίδοτο για όλα τα δαγκώματα φιδιών. Όμως η ομάδα πίσω από το νέο αντίδοτο φαίνεται να το καταφέρνει μελετώντας το αίμα του Tim Friede, που έχει επιβιώσει από δαγκώματα πολλών διαφορετικών φιδιών, κατά τη διάρκεια της ζωής του. Αυτό τον κάνει τον τέλειο υποψήφιο!
Ο Tim Friede είναι αυτοδίδακτος ερπετολόγος και συλλέκτης δηλητηριωδών φιδιών. Πριν από περίπου 20 χρόνια, επέτρεπε στα φίδια να τον δαγκώνουν για να αναπτύξει ανοσία στα δαγκώματα. . Τα πρώτα του δαγκώματα, σύμφωνα με το NPR, τον οδήγησαν στο νοσοκομείο με κώμα για αρκετές ημέρες. Αλλά ο Friede ανάρρωσε και συνέχισε την τολμηρή του προσπάθεια με λιγότερες επιπλοκές. Σήμερα, έχει δαγκωθεί από φίδια περίπου 200 φορές, ενώ έχει κάνει πάνω από 700 ενέσεις με δηλητήριο φιδιών στον εαυτό του. Πλέον, ο ίδιος έχει αναπτύξει σημαντική ανοσία στα δαγκώματα, οπότε στράφηκε στους επιστήμονες, για να μπορέσουν να τον μελετήσουν. Το 2017 επικοινώνησε μαζί του ο Jacob Glanville, ιδρυτής της Centivax.
Ο Glanville και η ομάδα του απομόνωσαν δύο συγκεκριμένα αντισώματα από τον Friede, τα οποία εξουδετέρωσαν σε μεγάλο βαθμό πολλές διαφορετικές τοξίνες φιδιού, τις οποίες κατάφεραν να συνθέσουν στο εργαστήριο. Στη συνέχεια, δημιούργησαν ένα κοκτέιλ αντιτοξίνης που αναμίχθηκε με ένα πειραματικό μόριο που είχε προηγουμένως αποδειχθεί πιθανό ως θεραπεία για την τοξίνη του φιδιού, το βαρεσπλαδίμπη.
Η NASA παρατήρησε πολύ μεγαλύτερη άνοδο της στάθμης της θάλασσας το 2024!
Στη συνέχεια χορήγησαν το κοκτέιλ τριών παραγόντων σε ποντίκια, που εκτέθηκαν σε δηλητήρια 19 διαφορετικών φιδιών. Αυτά τα φίδια ανήκουν όλα στην οικογένεια των δηλητηριωδών φιδιών elapid και είναι μέλη των φιδιών κατηγορίας 1 και 2 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (τα πιο ιατρικά σημαντικά δηλητηριώδη φίδια στον κόσμο). Το κοκτέιλ παρείχε πλήρη προστασία, που σημαίνει 100% επιβίωση. Μεταξύ των δηλητηρίων είχαμε 13 είδη φιδιών όπως αρκετών τύπων κόμπρας και μαύρης μάμπα, που προσέφερε μερική προστασία, έναντι έξι άλλων.
Αν και μέχρι σήμερα έχουμε και άλλες προτάσεις από άλλες ομάδες, το τελευταίο σούπερ αντίδοτο είναι το πρώτο που προέρχεται από συνθετικά αντισώματα και έχει υψηλή αποτελεσματικότητα. Όλα αυτά χάρη στο θάρρος και την επιμονή του Tim Friede, που πλέον είναι διευθυντής ερπετολογίας το Centivax.
Εάν το εγχείρημα περάσει τις κλινικές δοκιμές και αποδόσεις καρπούς, θα έχουμε ένα καθολικό εμβόλιο για όλα τα είδη φιδιών. Αυτό είναι τρομερό προτέρημα, ιδιαίτερα όταν όσοι δαγκώνονται δε μπορούν πάντα να περιγράψουν επαρκώς το φίδι που τους δάγκωσε, ώστε να έχουμε σωστή αναγνώριση για να δοθεί το σωστό αντίδοτο. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, μεταξύ δύο και τεσσάρων εκατομμυρίων ανθρώπων ετησίως δηλητηριάζονται από δαγκώματα φιδιών, ενώ περίπου 100.000 πεθαίνουν από αυτά κάθε χρόνο.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Cell.
