Εκ πρώτης θα έλεγε κανείς πως οι δεινόσαυροι και η έρευνα για τον καρκίνο, είναι δύο εντελώς διαφορετικοί κόσμοι. Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική, καθώς βρήκαν καρκίνο σε δεινόσαυρο και συγκεκριμένα στα κόκκαλά του.
Μια νέα μελέτη υποδηλώνει πως οι μαλακοί ιστοί που διατηρούνται για εκατομμύρια χρόνια μέσα σε αρχαία οστά, μπορούν να προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για το πως λειτουργεί ο καρκίνος και πως μπορούμε να τον διαχειριστούμε σήμερα.
Μια διεθνής ομάδα ερευνητών από το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Ρουμανία εξέτασαν απολιθωμένα οστά ενός δεινοσαύρου Telmatosaurus transsylvanicus, μιας μικρής σαύρας (της εποχής) σε μέγεθος αγελάδας, που έζησε πριν από 66-70 εκατομμύριά χρόνια στη σημερινή Ρουμανία.
Χρησιμοποιώντας πολύ ισχυρά μικροσκόπια , η ομάδα βρήκε δομές που μοιάζουν με ερυθρά αιμοσφαίρια τα οποία συνδέονται με έναν όγκο στο σαγόνι του δεινοσαύρου, κάτι που είχε ανακαλυφθεί και σε μια προηγούμενη μελέτη.
Πρόκειται για μια ανακάλυψη που υποδηλώνει ότι μικρά θραύσματα μαλακού ιστού μπορεί να διατηρούνται σε απολιθώματα πιο συχνά από ό,τι νομίζαμε και αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν πολύ περισσότερα που μπορούμε να καταλάβουμε για αυτά τα αρχαία πλάσματα, συμπεριλαμβανομένων τυχόν ασθενειών που είχαν.
«Σε αντίθεση με τις σκελετικές δομές μόνο, οι μαλακοί ιστοί περιέχουν πρωτεΐνες που παρέχουν μοριακές πληροφορίες που μπορούν να αποκαλύψουν τους υποκείμενους βιολογικούς μηχανισμούς της νόσου», λέει ο ογκολόγος Justin Stebbing, από το Πανεπιστήμιο Anglia Ruskin στο Ηνωμένο Βασίλειο.
«Η έρευνά μας, χρησιμοποιώντας σχετικά υποαπασχολούμενες μεθόδους, προσκαλεί σε περαιτέρω εξερεύνηση που θα μπορούσε να κρατήσει το κλειδί για μελλοντικές ανακαλύψεις που θα μπορούσαν να ωφελήσουν τον άνθρωπο».
Έτσι λοιπόν, η εύρεση θραυσμάτων μαλακού ιστού δεινοσαύρων όπως αυτά που περιγράφονται στη μελέτη, θα μπορούσε να αποδειχθεί κρίσιμη για την κατανόηση των μηχανισμών του καρκίνου και του πως έχουν εξελιχθεί, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Στο παρόν, ζώα όπως οι φάλαινες και οι ελέφαντες, έχουν αναπτύξει τρόπους για να προστατεύονται από τον καρκίνο και είναι πολύ πιθανό παρόμοιους μηχανισμούς να είχαν αναπτύξει και οι δεινόσαυροι. Όμως η κατανόηση αυτών των αρχαίων βιολογικών προσαρμογών θα μπορούσε να καθοδηγήσει σε νέες προσεγγίσεις στην πρόληψη και την θεραπεία του καρκίνου και στους ανθρώπους.
Η προσεκτική διατήρηση αυτών των δειγμάτων είναι κρίσιμη και οι επιστήμονες ελπίζουν πως με τις μελλοντικές επιστημονικές εξελίξεις στον εξοπλισμό ανάλυσης, θα μπορέσουν να δουν ακόμα πιο καθαρά σε αυτά τα σημεία.
«Οι Δεινόσαυροι , ως μακρόβιοι, μεγαλόσωμοι οργανισμοί, παρουσιάζουν ένα πειστικό επιχείρημα για τη διερεύνηση του πώς τα είδη διαχειρίζονταν την ευαισθησία και την αντοχή στον καρκίνο επί εκατομμύρια χρόνια», λέει ο Stebbing.
«Είναι ζωτικής σημασίας να συντονιστούν οι μακροπρόθεσμες προσπάθειες διατήρησης των απολιθωμάτων, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι μελλοντικοί ερευνητές θα έχουν πρόσβαση σε δείγματα κατάλληλα για πρωτοποριακές μοριακές έρευνες».
H NASA γράφει ιστορία με ανάκαλυψη έκπληξη στον Άρη
Από ότι φαίνεται, ο δεινόσαυρός που είναι το επίκεντρο της τελευταίας μελέτης είχε έναν όγκο αμελοβλαστώματος, έναν τύπο καρκίνου που υπάρχει ακόμα και σήμερα, στους ανθρώπους. Το ότι οι δεινόσαυροί περιπλανήθηκαν στον πλανήτη πριν εκατομμύρια χρόνια, μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε πως μπορεί να μεταβλήθηκε ο καρκίνος με την πάροδο του χρόνου και πως προσαρμόστηκε σε διαφορετικά προσβεβλημένα είδη.
Και ενώ μπορεί να φαίνεται απίθανο οτιδήποτε οργανικό να μπορούσε να επιβιώσει για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι πιθανό – όπως δείχνει αυτή η νέα μελέτη – να δούμε πώς η γενετική, η βιολογία και οι περιβαλλοντικές πιέσεις συνέβαλαν στην πρόκληση καρκίνου στην Ύστερη Κρητιδική Περίοδο .
«Οι πρωτεΐνες, ιδιαίτερα εκείνες που βρίσκονται σε ασβεστοποιημένους ιστούς όπως τα οστά, είναι πιο σταθερές από το DNA και είναι λιγότερο ευάλωτες στην υποβάθμιση και τη μόλυνση», λέει ο Stebbing.
«Αυτό τα καθιστά ιδανικούς υποψήφιους για τη μελέτη αρχαίων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου, σε παλαιοντολογικά δείγματα».
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Biology.
