Σε πρόσφατη μελέτη ερευνητών του NYU Abu Dhabi υποστηρίζεται ότι οι κοσμικές ακτίνες, δηλαδή τα υψηλής ενέργειας σωματίδια που ταξιδεύουν μέσω του διαστήματος, ίσως δημιουργούν ικανοποιητικά ποσά ενέργειας για να μπορέσουν να διατηρήσουν τη ζωή κάτω από την επιφάνεια πλανητών και φεγγαριών του ηλιακού μας συστήματος.
Πιο συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα της εν λόγω έρευνας δείχνουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο, ότι σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα, οι κοσμικές ακτίνες ίσως και να διαδραματίζουν θετικό ρόλο στη διατήρηση της μικροσκοπικής ζωή, κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη μέχρι τώρα άποψη των επιστημόνων ότι η ζωή υπάρχει εκεί όπου υπάρχει φως του ήλιου ή και γεωθερμική δραστηριότητα.
Πως όμως η κοσμική ακτινοβολία θα επέτρεπε τη ζωή;
Οι ερευνητές εξέτασαν πως αλληλεπιδρούν οι κοσμικές ακτίνες με το νερό κάτω από την επιφάνεια του πλανήτη ή του πάγου. Πιο συγκεκριμένα, όταν αυτές προσκρούουν σε μόρια νερού, η σύγκρουση προκαλεί τη διάσπαση των μορίων και την απελευθέρωση ηλεκτρονίων. Ορισμένοι τύποι βακτηρίων στη Γη είναι σε θέση να αξιοποιήσουν αυτά τα ελεύθερα ηλεκτρόνια ως πηγή ενέργειας, με τρόπο παρόμοιο με τον τρόπο που τα φυτά βασίζονται στο φως του ήλιου. Αυτή η αντίδραση μπορεί να παρέχει την ενέργεια που είναι απαραίτητη για την ύπαρξη ζωής σε κρύα, σκοτεινά περιβάλλοντα χωρίς πρόσβαση στο φως του ήλιου.
Από προσομοιώσεις ανακάλυψαν ότι το φεγγάρι του Κρόνου, ο Ενκελάδος, προσφέρει τις μεγαλύτερες πιθανότητες για την ύπαρξη ζωής που υποστηρίζεται από αυτόν τον μηχανισμό, με τον Άρη να ακολουθεί στη δεύτερη θέση και το φεγγάρι του Δία, Ευρώπη, στην τρίτη.
Η μελέτη είναι διαθέσιμη εδώ
